DOTJE
Hoe het allemaal begon…
Weer moeten we een ex-fokteefje plaatsen. Geen Cavalier King Charles. Vandaar dat ze niet op de adoptiepagina komt, maar via onze leden doen we links en rechts rondvraag naar wie een Malteser sukkelaartje van 5 jaar wilt adopteren.
Internet is een machtig medium, en in de kortste tijd wordt een gechikte adoptiefamilie gevonden. Het is niet bij de deur. Dotje moet naar Middelkerke en ze zit in Herzele bij Gent. We hebben geen leden aan die kant van het land omdat we daar vrijwel nooit wandelen. Maar na een oproep bij onze leden melden zich Erna en Albert om taxi te spelen, want de toekomstige baasjes hebben problemen met vervoer.
Deze keer wordt het een spannende thriller. We leren uit deze ervaring, in de toekomst zijn ons Meuteke en zijn leden verzekerd bij zulke acties. Het zal ons niet meer overkomen...
|
Verslag door Erna :
We zijn lid van dit Meuteke, en
Chris plaatste een oproep om een vrijwilliger te zoeken die een adoptiehondje
vanuit Gent naar Middelkerke kon brengen. Wij planden een uitstap naar de kust
en konden dus voor taxi spelen. Zaterdag 3mei halen we Dotje op bij Elke in
Herzele, de dierenarts waar ze voorlopig onderkomen heeft. Ze gaat vandaag met
ons naar haar nieuw baasje.
We doen haar een halsbandje om en zetten haar in de auto waar ze zich direct bij
onze Toby nestelt. Na wat rijden besluiten we een plaspauze in te lassen en
rijden naar het achterste deel van een parking. Daar zittten 4 Nederlanders met
2 grote honden en we beslissen een andere plaats te nemen om haar niet bang te
maken, ze kent tenslotte niets, geen verkeer, geen grote honden.
We doen haar een leiband aan en op dat moment stopt er een vrachtwagen. Ze
schrikt en trekt haar kopje uit die halsband en zet het op een lopen richting
Noorderburen. Albert roept naar de Nederlanders om haar tegen te houden maar zij
begrijpen duidelijk niet wat er aan de hand is en lachen een keertje in onze
richting. Zij denken waarschijnlijk : dat wurm luistert niet naar zijn baas !
En wat doet Dotje? rechtsomkeer maken richting autostrade en mijn echtgenoot
daar maar achter, de autostrade op!
Ik wist niet dat hij nog zo hard kon lopen, maar ik denk toch dat Dotje een
goede engelbewaarder heeft want zij is gewoon de autostrade overgelopen en dan
nog eens terug naar de middenberm waar Albert met hulp van een Engelse
vrachtwagen haar terug had. Die man zette zijn 4 pinkers op en reed midden op de
baan om zo het verkeer op te houden. Die Engelsman had het vlugger begrepen dan
de Nederlanders dat er een ernstige situatie was. Een internationale "duim op"
en Dotje was terecht.
Veel andere wagens zagen het gebeuren, en meerdere duimen gingen op, richting
Albert.
In uiterste paniek heeft Dotje dan haar redder behoorlijk toegetakeld, en heel
zijn arm overbeten.
Nu kunnen we erom lachen maar op dat moment grote paniek. Ze is nu in goede
handen want ze kroop direct op het schootje van haar nieuw baasje toen we daar
aankwamen. We zijn door die mensen ook heel hartelijk ontvangen. Ze waren blij
hun adoptiehondje heelhuids in ontvangst te kunnen nemen, en wij ook !
Twee dagen later hebben we nog eens met hen gebeld. Alles ging prima met Dotje.
Albert heet vanaf nu in de meute
: Snellen Bčr !
Groetjes Erna Albert