DEZE PERSMEDEDELING GAAT IN HOOFDZAAK OVER PAARDEN, WIE OP HET INTERNET
SURFT KOMT ONGETWIJFELD IN AANRAKING MET DEZELFDE PRAKTIJKEN VOOR CAVALIERS,
ZOWEL IN BELGIË ALS IN NEDERLAND.
Wie een wanpraktijk wilt melden ivm Cavaliers, kan hiervoor terecht
bij
ons. Wij zullen de klachten gebundeld doorsturen naar Dirk Blanchart. Je kan
je klacht ook rechtstreeks bij hem melden als het om andere rassen of paarden
gaat :
http://www.blid.be/video/379-voorstelling-blid-vzw.html
BLID trekt opnieuw aan de alarmbel. “En het is hoognodig ook,” zegt
BLID-voorzitter Dirk Blanchart. “Er moet dringend schoon schip gemaakt worden
in de pseudo-dierenasielen en opvangcentra voor dieren. Ik sta versteld van de
wanpraktijken die dagelijks plaatsvinden in België.”
BLID ontving de afgelopen dagen heel wat emails, naar aanleiding van het
persbericht over de wanpraktijken van Nathalie Bakker – Van der Kamp. BLID
riep dierenvrienden op om hun verhalen door te sturen naar een speciaal e-mail
adres opgelicht@blid.be. “De prikkelingen rond Nathalie Bakker en de
verklaringen in e-mails die BLID op het emailadres opgelicht@blid.be de
afgelopen dagen mocht ontvangen, wijzen erop dat heel wat zogezegde
organisaties of personen met een liefde voor dieren, gewoon kleine handelaars
zijn, die misbruik maken van dierenleed en er niet voor terugdeinzen om
dierenvrienden op te lichten,” zegt Dirk Blanchart. Hij benadrukt dat het hier
vooral gaat over niet-vergunde en dus onwettige opvangcentra voor dieren.
“We vallen gewoonweg achterover als we de verhalen lezen, de prijzen voor een
adoptiedier swingen de pan uit, om maar te zwijgen van de dreigementen die
eventueel interesseerde mensen krijgen indien ze niet gewillig ingaan op de
overname van een zogezegd verwaarloosd dier”, weet BLID-voorzitter Dirk
Blanchart.
“Het meeste gesjoemel vinden we bij de paarden. Prijzen die de 1000 euro
overschrijden voor een adoptiepaard, zijn schering en inslag. Dit is gewoon
schandalig en moet stoppen. Een aanvaarbare adoptieprijs is een vast bedrag
onder de slachtprijs, zowel voor een paard, pony, als ezel. Ook de leugens die
bepaalde ‘dierenvrienden’ aan eventuele adoptanten vertellen, zijn niet bij te
houden. Er wordt gelogen over de ouderdom en herkomst van het dier. Oude
paarden worden berijdbaar verklaard, terwijl ze gratis zijn afgestaan door hun
eigenaar, omdat er niet meer kan worden op gereden. Ook worden aan eigenaars
die hun paard toevertrouwen aan de oplichtende organisaties of personen,
beloofd dat hun paard een gelukkige oude dag zal krijgen ergens op een weide
in de Ardennen, terwijl er helemaal geen weide te bespeuren is in de Ardennen.
En dit is nog maar het topje van de ijsberg.”
BLID citeert hieronder enkele melders, wiens identiteit geheim dient te
blijven.
“Ik ging kijken voor een 18-jarige merrie die er volgens mij maar mager uitzag
en waar ze 400 euro voor vroegen. Ik vroeg naar de voorwaarden want ik zou ze
adopteren met een contract. Dus ik vroeg naar het contract en wat dat inhoudt,
ik krijg het niet te zien. Ik weet ook dat ze moeten gechipt zijn en ik vraag
ook naar de papieren, alsook het boekje van een dierenarts wat ze me ook niet
kunnen voorleggen. Ik ga met gemengde gevoelens weg want ik weet niet wat ik
koop. Ik vraag achter een website voor meer informatie, hebben ze ook niet.
Dus nog wat verder gemaild en omdat ik niet zo vlug besliste hebben ze het
paard aan iemand anders verkocht wat hun volste recht is. Ik krijg een paar
dagen nadien een mail dat ze een ruin hebben waar ze 550 euro voor vroegen en
of die goed is en of ze deze misschien moeten brengen,” luidt het verhaal van
een melder.
Een ander verhaal luidt als volgt:
“Bij een bepaalde organisatie kun je een paard/ezel/pony gratis afstaan en ze
krijgen dan een blijvende thuis. De paarden worden zeker niet verkocht wordt
er gezegd. Helemaal niet waar!” mailt ons een andere getuige. “Ik had mijn
paard afgestaan om zijn oude rustige dag daar te kunnen doorbrengen, hij is
een ruin van 20 jaar en loopt mank aan de voorpoot, volgens hun informatie
tegenover adoptanten was mijn paard 13 jaar. Je kunt je wel goed vergissen in
mensen!”
“Bleek dat mijn paard verkocht was en bereidbaar verklaard, hoewel er NIET
meer op gereden kan en mag worden! Ik kreeg telefoon uit zandhoven dat mijn
paard door de politie binnengebracht was aangezien hij op straat liep naast
een drukke autosnelweg. Een mank paard vervoeren naar de kanten van Antwerpen
vind ik ook niet zo voor de hand liggend. Deze mensen zijn handelaars en
leugenaars. Er lopen al meerdere klachten tegen hen maar er wordt niets aan
gedaan! Ook verkopen ze dus paarden onder verschillende namen op kapaza en er
komen altijd maar meer paarden bij. Mijn paard ben ik dus gaan halen in
Zandhoven en ik heb ze daarover gemaild, kreeg ik te horen dat ze van niets
wisten, de dag erna was hij gaan grazen en de dag daarop was hij geadopteerd,
ze bedreigden me zelfs met gerechtelijke stappen,” alsnog een andere getuige.
Over sommige dierenasielen kwamen meldingen binnen dat voor de ene hond een
hogere adoptieprijs aangerekend werd dan voor een andere. “Sommige
dierenasielen vragen voor een kruising of straathond 50 à 100 euro
adoptiegeld, terwijl ze voor rashonden 150 tot 200 euro vragen. Dit kan
duidelijk niet,” zegt Dirk Blanchart.
Websites zoals Kapaza spelen een grote rol in het instandhouden van dergelijke
oplichtingspraktijken. “Een BLID medewerker plaatste het persbericht over de
oplichting van Nathalie Bakker – Van der Kamp op Kapaza, aangezien zij maar
liefst 17 gekende advertenties geplaatst had op deze zoekertjeswebsite,”
vertelt Dirk Blanchart. “Enkele uren later stuurde Kapaza een bericht dat het
persbericht in de diverse rubrieken VERWIJDERD was. Kapaza wordt dus
geïnformeerd over het feit dat er oplichters aan het werk zijn op hun website,
maar in plaats van hier iets aan te doen, wissen ze gewoon waarschuwingen aan
bezoekers van hun website over het bedrog. Toen de BLID medewerker vroeg naar
uitleg, kwam hierop geen enkele reactie van Kapaza. Ook hier moet een
oplossing voor komen.”
BLID vind dat paal en perk moet worden gesteld aan het illegaal verhandelen
van dieren onder het mom van “dierenliefde”. “We stellen voor dat alle centra
met een erkenning voor asiel of opvang hun maximumprijzen voor een adoptie
moeten kenbaar maken aan het ministerie voor dierenwelzijn en deze prijzen ook
duidelijk moeten afficheren in het asiel zelf. Ook standaardcontracten voor
adoptie van dieren moeten er komen. Indien de gevraagde prijzen te hoog liggen
moeten ze worden teruggeschroefd. Op deze manier moet het gesjoemel ophouden
en zullen er ook geen mensen meer worden opgelicht. Deze maatregelen kunnen er
voor zorgen dat alle asielen gelijke kansen kunnen krijgen tot het slagen in
hun werking – het opvangen en herplaatsen van dieren,” besluit Dirk Blanchart.
"