Wat vooraf ging :
Op 31/01/06s’avonds werd het plots stil bij ons thuis. Ik had de nacht. Benni was met heel de klik alleen thuis. De klik daar bedoel ik mee, onze twee kids, twee poezen en onze dierbare viervoeter “De vondeling FLUP”
Dus het werd plots stil. De laatste zin tegen flup “Flup pissen” magisch woord om buiten te gaan voor een plasje. Maar helaas Flup kwam niet. Benni een beetje in paniek,wat scheelt er Flup. Flup lag muisstil onder onze keukenstafel.
Een duwtje hey Flup komaan jong pissen. Maar geen reactie. Flup had ons in stilte verlaten. Flup was super gezond. Hij had een herseninfarct.

Ik ben dan opgebeld geweest om mij direct het slecht nieuws te vertellen.Ik heb alles op mijn werk achter gelaten. Ziek gemeld want mijn baas deed verschrikkelijk belachelijk. Toch niet naar huis voor ne dooie hond. Terwijl die boer zelf twee honden heeft die hij zelf niet kan missen.
Ok ik kon niets meer doen. Maar Flup was bijna nooit ziek geweest. Juiste leeftijd weten we niet maar hij was ongeveer 12 jaar geworden. Dus ik geloofde mijne Benni niet. Maar toen ik thuis kwam was mijn ma er ook al en die had Flup mooi op een wit laken gelegd. Ik ben door mijn knieen gezakt van verdriet. Heb hem die nacht nog naar de dierenarts gebracht want ik wou niet dat mijn flupke thuis lag koud te worden.

De dag daarna heb ik hem laten overbrengen naar een crematie te Viersel. Die hebben mijn Flupke bij hen uitgestrooid.
4 maanden heb ik gezegd nooit meer een hond. Teveel verdriet bij het afscheid. En ineens jaja het internet. Toch beginnen te snollen en wie zat daar in het dierenasiel onze Droopy. Dus op 01/06/06 is Droopy bij ons, een Cavalier King Charles.
Door het snollen op internet ben ik terecht gekomen op ons Chris haar “Meuteke” en op de Vlaamse tafel. Weet je ik ga eens mee wandelen.

Ik kreeg ineens de kriebels ik moet er nog één bij hebben. Komt daar toch een nestje op het einde van het jaar bij het “Meuteke” bij Lieve Ogiers.
Heb ik geluk dat er verschillend feestdagen aankomen. Zoeteke ik wil een puppie!

Januari 2007
En daar is hij dan onze DIXI. De zwaarste van den hoop.
Omdat het een beetje te ver is om elke week te gaan zien ben ik toch bijna alle weken geweest want mijn schoonzusje woont niet ver van Lieve. Heb ik even geluk!

Februari 2007
Ik aftellen tot het krokusvakantie is in 2007 want mijn schatje komt naar huis. Thuis gekomen kan het niet meer stuk. Droopy en Dixi zijn dikste vrienden van de eerste minuut. Slapen samen in een bench. Eten samen niet want onze DIXI eet alles op wat hij tegen komt. Nu nog.
Buiten het in huis plassen en kaka doen verloopt alles goed. Nu moet ik wel zeggen sinds Dixi er is is Droopy eindelijk serieus beginnen te eten, voordien was hij een slechte eter.

April 2007
Momenteel kan ik niet veel vertellen want elke dag verloopt het zelfde al sinds het begin. Zotte venten die elkaar niet kunnen missen. Spelen, samen slapen, noem maar op.
Oma Lieve bedankt voor mijn zoontje zo goed te verzorgen de eerste weken van zijn leven.