.

21 december 2011

Gisteren kwam tot onze grote vreugde Witse in onze familie. Chris maakte het spannend door te zeggen dat de eigenaars voor een vriendinnetje gekozen hebben. Dat bleek dan Fanny te zijn. Witse en Fanny hadden reeds kennisgemaakt en het viel reuze mee.

Thuisgekomen gingen we eerst een wandeling maken met de 2 honden. Het regende en we besloten wat te joggen, dat beviel Witse wel. De regen stopte en we maakten er een mooi tochtje van, met de nodige snuffelpauzes.

In huis snuffelde Witse er duchtig op los en hij vond in de keuken een matje voor de kachel: dat lijkt me een leuk plaatsje dacht hij en vleide zich neer. Het avondmaal verliep vlot voor beide honden en dan was het tijd om te knuffelen. Witse gaf zelfs een likje en dat was zeker niet zijn gewoonte had men ons verteld. Onze avondwandeling was voor Witse een echte kennismakingwandeling met de buurt.

Wat zou de nacht brengen…, spannend… Alles verliep rustig, enkel 2 kleine blafjes om 1u30. Wat een luxe !

Vandaag was het marktdag in onze gemeente en beide hondjes mochten mee. Achteraf reden we naar Tom & Co om een mand voor Witse te kopen. Hij mocht ze zelf uitproberen. In de auto vleide hij er zich bijna onmiddellijk in en nu ligt hij thuis heerlijk te slapen.

Witse is een fantastische hond, maar hij kent blijkbaar zijn naam niet zo goed, misschien spreken wij het anders uit dan zijn vorige baasjes?

22 december 2011

Witse voelt zich hier prima. Hij heeft vannacht supergoed geslapen in zijn nieuwe mand met kussen. Zijn zwart dekentje hebben we over zijn nieuw kussen gelegd.

Witse gaat graag mee op stap. Reeds van ’s morgens vroeg wil hij al mee. Deze morgen brachten we onze zoon naar zijn werk en ja hoor, Witse wou mee. Met al zijn enthousiasme wou hij zelfs mee gaan werken en we moesten hem tegenhouden zodat hij niet uit de auto sprong. Witse zit ook graag op schoot en deze morgen zaten onze 2 hondjes zelfs op dezelfde schoot (?!).

Vandaag moest Fanny naar het hondenkapsalon en Witse ging mee. Vol bewondering keek hij naar zijn vriendinnetje die onder deskundige handen werd genomen. Hij wachtte rustig af tot alles achter de rug was en dan kon hij snuffelen aan Fanny, die nu net iets anders rook.  De hondenkapster vertelde dat Fanny heel ontspannen overkwam (in vergelijking met vorige keer) en dat ze blij is met Witse, maar die is zich nog volop aan het realiseren dat er verandering in zijn hondenleventje is gekomen. Nog steeds geniet Witse van o nze wandelingen in zijn nieuwe omgeving.

22 december. woordje van de afstandnemers

23 december 2011

 Vanmorgen vond ik een plasje van Witse, die mijn plant als een boom in een tuin aanzag. Niet zo leuk, hopelijk gebeurt het niet meer. Maar Wiste is ook een speelvogel, na de wandeling waren de hondjes zo actief dat ze prompt achter een weggeworpen speeltje liepen.  Witse nam het speeltje en wou het niet lossen, daarna verstopte hij het onder een kast. Vanavond kregen ze elk een knabbelbeentje en Witse begon rond te lopen, hij zocht een plaatsje. Om het op te eten? Neen hoor, Mijnheertje ging het verstoppen (om het later op te eten?). Witse vindt het ook leuk om mee te eten met Fanny, zelfs voor zij begonnen is. Zij laat hem maar begaan, denkt ze misschien om iets anders, lekkerder te krijgen?

Als er iemand zijn jas aandoet, is Witse onmiddellijk bereid om mee te gaan, ook als het echt niet kan. De wandelingen doen hem echt goed. Hij is zelfs al een beetje afgevallen.

24 december 2011

 Deze morgen naar de dierenarts geweest en een chip laten plaatsen. Een mooie wandeling in totaal 4km. De da bevestigde mijn vermoeden dat Witse doof is, maar dat is geen probleem, we moeten enkel anders communiceren. Witse weegt nu 12kg100 dus al 900g afgevallen.

Hij heeft meer beweging denk ik, want eten doet hij goed.

“Ik kreeg een lekker knabbelsnoepje, maar ik had nu geen zin en wou het verstoppen voor later. De deur van de gang stond open en ik spurtte naar boven en verstopte mijn knabbeltje in een kamer, maar mijn baasjes kwamen mij halen en brachten me naar beneden, de trap was wel steil en ze willen niet dat ik van de trap val.”

“Kerstavond was wel speciaal, want ik kreeg zoals Fanny een Duck en daarna nog brokken. Voor één keer kregen we iets aan tafel: een stukje konijn, heerlijk… Ik heb vandaag veel gewandeld, zeker 4 keer vandaag. Wat heerlijk snuffelen naar hartelust en hier en daar mijn pootje heffen. Iedereen houdt van mij en aan knuffels kom ik niet tekort.”

25 december 2011

 Wat een nacht ! Witse wou kost wat kost in de zetel slapen, maar Fanny vond dat niet goed en begon te blaffen. Baasjes naar beneden en Witse terug in zijn mand gelegd, maar toch terug in de zetel… Uiteindelijk Fanny mee naar boven genomen en zo verliep de verdere nacht terug rustig.

 Deze namiddag mocht ik mee voor een mooie wandeling in de natuur. Er was bezoek met nog 2 honden, leuk hé. We liepen eerst door het bos en toen kwamen we aan een grote waterplas met eenden en zo. Heerlijk zo snuffelen langs de waterkant en ik ben zelfs met mijn poten in ’t water geweest. Daarna kwamen we aan een grote hondenwei, daar mocht ik los lopen zoals de andere honden en er kwam nog een andere hond bij, een grote.  Meer dan 2 uur later kwamen we terug thuis met vuile poten en vuile buik. Ik heb me reuze geamuseerd.

 Terug thuis lekker gegeten en daarna platte rust.

27 december 2011

 Witse sliep deze nacht alweer in de zetel. Ik denk dat hij dit bij zijn vorige baasjes ook altijd deed. Fanny sliep gelukkig door en blafte ons deze keer niet wakker.

Als de hondjes eten krijgen is het oppassen geblazen: Witse wil eerst Fanny’s eten opeten en daarna dat uit zijn eigen eetbak en vermits zij minder om eten geeft, moeten we erop toezien dat ze toch ook haar portie krijgt. Witse gaat dan naast Fanny zitten en als zij ophoudt met eten, eet hij de “kruimels” van haar op. Afwassen is dan  niet meer nodig !!

Op schoot zitten doet hij ook graag en hij is altijd iets vlugger dan Fanny, maar dan mag zij er toch ook bij komen zitten.

Witse voelt zich al thuis bij ons. Samen liggen onze hondjes regelmatig dicht bij elkaar. Tijdens onze wandelingen wacht Witse steeds tot Fanny terug bij is, want zij doet het steeds rustiger aan en is zeker niet gehaast.

Als ik weg ga en Witse kan niet mee, springt hij op de zetel om mij na te kijken aan het venster.

29 december 2011

Onze Witse begint stilaan onze gewoontes te kennen. Rond 9u beginnen we ’s morgens aan onze ochtendwandeling, bij de thuiskomst genieten Witse en Fanny van wat rust en het vrouwtje begint aan haar dagdagelijkse bezigheden.

Erik heeft nu verlof en in de namiddag gaat hij fier met de 2 hondjes een mooie wandeling maken en Witse staat dan al enthousiast te springen, Fanny doet het wat rustiger aan. Erik vindt het fijn dat Witse naar hem opkijkt en om knuffels vraagt, want dat kan Witse als de beste. Tegen etenstijd wil Witse nog steeds ook Fanny’s bakje leeg eten, maar hij wacht toch geduldig tot Fanny stopt met eten. Deze middag was Fanny verbaasd toen ze naar haar eetbakje liep om nog een paar brokjes te eten… te laat, Witse had alles opgegeten.

31 december 2011

Vanmorgen een wandeling gemaakt naar ’t Broek (natuurdomein). De hondjes waren in hun nopjes. Witse maakte avances aan Fanny, maar ze blafte van zich af. Ze zal ver loops worden. Dat wordt dus oppassen geblazen. Puppies zullen er wel niet komen, vermits Witse niet meer vruchtbaar is, maar ja, de gevoelens zijn er wel.

Fanny lust nu ook de Magnusson-brokken, zoals Witse, dat wordt wel gemakkelijker dan steeds Duck. Nu krijgen ze elk 1x brokken en 1x Duck.  Witse is gek op Duck. Toch gaat hij eerst naar Fanny’s eetbak en wil hij eerst haar portie opeten. Maar Fanny heeft ook al 1 brokje van Witse gepikt. “Als hij dat mag, ik ook” denkt ze.

4 januari 2012

 Nog wat nieuws over Witse. Na de drukte van de feestperiode begint alles zijn gewone gangetje te gaan. Nog steeds wil Witse Fanny’s eetbak eerst nemen, dus nog steeds opletten. Gisteren was Fanny braaf haar brokjes aan het opeten en Witse lag te wachten. We gaven zijn bakje onder zijn neus en ja hoor, Witse begon al liggend op de mat te eten. “Dat is gemakkelijk” dacht hij.

 Zodra ik de gang in ga, is Witse er als de kippen bij om op de vensterbank te springen om op straat te zien waar ik heenga. Ja hoor, zelfs als ik enkel de trap opga, denkt hij dat ik wegga.

 Gisterenmorgen ging ik wandelen met een vriendin en we namen elk een hond. Vermits Witse heel flink meestapt mocht zij Witse begeleiden. Ze vond het heel leuk. Vroeger had ze ook een hondje, maar dat is spijtig genoeg niet meer op aarde. Ze heeft nu 2 poezen. Dat was dus wat aanpassen, terug met een hondje op stap.  Witse is dan ook een schatje. Sommige mensen zullen nu wel denken dat ze een andere hond heeft.

 Vanmorgen zijn  we naar de markt geweest en Witse kreeg een nieuwe eet- en drinkbak. We zijn met onze 2 hondjes iets gaan drinken om te zien hoe Witse zich gedraagt. Het was voortreffelijk. Hij ging braaf liggen en wachtte rustig af tot we terug vertrokken.

6 januari 2012

Vanmorgen wou Witse onmiddellijk de tuin in. Hij stond te blaffen in de richting van de buren. In de verte hoorde ik een hond blaffen. Zou hij dan toch iets horen? Of ruikt hij het? Sommige tonen hoort hij misschien wel, heb ik de indruk.

Fanny en Witse zijn goede maatjes. Ze zijn zelfs een beetje verliefd, denk ik. Gisteren ging ik eerst wandelen met Lydia en Babs, zij kwam even op bezoek na een bezoek met Babs aan het hondenkapsalon. Spijtig moesten we terug, want regen en hagel belette ons om verder te gaan.

Toen ik later even met Witse alleen een wandelingetje maakte, miste hij Fanny en toen ik thuiskwam, was Erik met Fanny weg (miste zij hem ook?). Witse ging overal naar Fanny zoeken en toen ze thuis kwam, was hij gerust.

Vanmorgen kwamen we een vriendje van Fanny tegen (een reutje). Fanny was enthousiast, maar Witse sprong tegen Beau aan en liet verstaan dat Fanny zijn vrouwtje was.

9 januari 2012

Spijtig dat we gisteren niet mee konden wandelen met de cavjes. Fanny is loops en Witse is smoorverliefd op haar. Nu begrijp ik waarom Chris geen loopse teven mee wil nemen tijdens de maandelijkse wandeling.

Gisteren gingen Erik en ik met de 2 honden naar de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente. Witse snuffelde er duchtig op los: de hapjes hadden heerlijke geurtjes “het vrouwtje wou niet dat  ik de restjes oppeuzelde die de mensen op de grond achterlieten”. Er waren ook andere hondjes en Witse maakte uitgebreid kennis.  Thuisgekomen gingen we broodjes eten. 

“Het vrouwtje zat vooraan op de stoel en ik kon achter op de stoel springen, met mijn kop onder haar arm en zo kon ik zien wat er op tafel stond, maar er was niets voor mij zei het vrouwtje, wij moesten naar onze eetbak.”

Witse en Fanny doen vanaf nu elk apart hun dagelijkse wandelingen, zo kunnen ze rustig hun dagelijkse behoeften doen. Witse vind dat niet zo leuk, want hij wil steeds bij Fanny zijn. Maar ik vind het niet zo leuk als Witse steeds Fanny wil bespringen.

Eerst ging Witse buiten met Armand, daarna was het de beurt aan Fanny en ik. Witse jankte tot we terug waren en liep van voor naar achter en sprong op de vensterbank om te zien waar we bleven. Wat was hij blij ons terug te zien.

13 januari 2012

Gisteren was het leuk om met het vrouwtje in de natuur te gaan wandelen, spijtig dat Fanny niet mee mocht. Wat was er veel te zien en te ruiken. Ik heb daar enorm van genoten.

Deze ochtend ging ik samen met mijn baasjes en ook Fanny terug in de natuur wandelen. Er was veel slijk, maar dat vind ik niet erg. Fanny en ik wachten elkaar altijd op en wat was het leuk samen met haar te snuffelen en weet je er zaten veel vogels op een enorme plas water. Spijtig dat we die niet konden pakken. 

Even verderop, nog steeds langs het water kwamen we 2 mannen tegen en er waren 3 honden bij. Het werd een leuke kennismaking.  De man met de Border Collie ging met ons mee. Oh daar zag ik in het struikgewas iets bewegen, ik liep er snel naartoe, maar oei, ik trapte met mijn poot ergens in. Oei, oei dat deed pijn. Ik kon niet goed meer op mijn linker voorpoot lopen. De baasjes bekeken mijn poot, maar konden niets vinden. De man met de Border Collie bracht mij met het vrouwtje naar huis en daarna zijn we naar de dierenarts geweest. Ook die kon niets vinden, maar ik kreeg een pijnstiller en ontstekingsremmer mee. Nu gaat het wat beter.

Ik hoop dat het na een paar dagen genezen zal zijn.

19 januari 2012

Ik was zeer blij dat mijn poot al na 2 dagen genezen was, waarschijnlijk toch maar een kleine kneuzing.
Weet je, ik lust mijn Magnusson-brokken niet zo heel graag meer. Duck en soms een stukje vlees vind ik veel lekkerder. Fanny lust de brokken wel, ze wil een goede indruk maken op het vrouwtje. Voor mij kunnen die brokken wel even wachten, als er niets anders komt, eet ik ze wel op.

Als het vrouwtje weggaat, ga ik graag mee, maar spijtig genoeg kan dit niet altijd.
Mijn baasjes zijn blij dat ik toch iets hoor. Plots hoorde ik een fluitsignaal en toen ik omkeek zag ik dat iemand op een fluitje blies. De baasjes gaan mij leren als ik een fluitsignaal hoor, dat ik terug moet komen. Goed hé, dan mag ik misschien toch nog eens loslopen in het bos.

Vanmorgen regende het pijpenstelen. Fanny zag het niet zitten om een wandeling te maken, maar mij kan dat niet deren, hoor. Zij wou terug binnen en dan heb ik met ’t vrouwtje een heerlijke wandeling gemaakt. Erg verfrissend, hoor, in de regen. Terug thuis heb ik me heerlijk bij Armand gevleid in de zetel.

6 maart 2012

De laatste berichten van mijn nieuwe thuis ga ik nog even vertellen.

Vorige week gingen we naar zee, Cadzand in Nederland en ik mocht samen met Fanny en Babs vrij rondlopen op het strand.  Wat een pret ! Ja hoor, Babs en haar vrouwtje Lydia waren ook van de partij.

Mijn vrouwtje en Erik gingen samen met ons een stukje lopen, zelfs tot aan het water. Het was fris om onze pootjes nat te maken, maar snuffelen konden we naar hartelust.

Plots kreeg Fanny veel energie, want een hele kolonie meeuwen zat op het strand. Fanny liep zo ver dat de baasjes al ongerust werden. Ik hield een oogje in het zeil en liet Fanny verstaan dat we terug moesten. ’t Vrouwtje was blij dat ik toch regelmatig omkeek, zodat ik contact kon houden en niet te ver wegliep.

In de duinen moest ik aan de leiband, want ik loop graag mijn neus achterna als ik diertjes of vogels zie of ruik en dan mag ik van ’t vrouwtje niet loslopen. Ze denkt zeker dat ik weg zal lopen, maar ik zal wel terugkomen hoor. De baasjes moeten niet ongerust zijn.

Armand heeft enkele mooie foto’s gemaakt (zie bovenaan in het album)

Verder wil ik nog vertellen dat ik een goede thuis gevonden heb en Fanny en ik zijn dikke vriendjes. Zondag gaan we mee wandelen met de club “In een meuteke lopen…” in Mol.  Ik ben benieuwd naar al die nieuwe vriendjes.

Vele groetjes van Witse

Witse kan verder gevolgd worden in onze Wandelverslagen. Onderaan het wandelverslag staat zijn aanwezigheid vermeld en dan kan je hem ook op de foto's vinden.