LADY

&

 FIENTJE

 

Foto's Lady

 

.

 

 

Foto's Fientje

.

 

Ter adoptie aangeboden op 28 september 2009

LADY EN FIENTJE ZIJN GEPLAATST, LEES VANAF 15 OKTOBER 2009

Naam : Lady
Geboortedatum : 28/07/2000
Naam Fientje
Geboortedatum : 21/11/2002
Voor beiden :
Schofhoogte : 34cm
Gewicht : 8 kg
gesteriliseerd : neen
vaccinaties : laatst gebeurd maart 2008
Kinderen : perfect
Katten en andere huisdieren : niet bekend
Jachtinstinct : neen
Zindelijk : absoluut

 

De omstandigheden :

Lady en Fientje zijn moeder en dochter, ze leven in een een roedel van cavaliers en Yorkshire terriers, en één Berner Senne, bij een gezin waar de zorg voor de honden stilaan over de oren stijgt nu er een echtscheiding op til is. Er waren 5 cavaliertjes toen ze voor de eerste keer contact met ons zochten. Een ouder reutje mag ondertussen met zijn baasje mee op appartement gaan wonen, twee Ruby teefjes waarvan eentje hartpatiënt hebben ook een dak boven hun hoofdje. De gezonde Ruby is bij een vriendin van de eigenares terecht gekomen, het andere mag bij het vrouwtje blijven. Dus blijven nog deze twee Blenheims over die herplaatst moeten worden, ze hebben geen gezondheidsproblemen. De eigenaars zijn hobbyfokkers en de hondjes hebben beiden om de twee jaar een nestje gehad. Ze hebben geen uitgerekte buikjes, het enige wat op zwangerschappen wijst zijn wat dikkere tepeltjes.

Ze hebben wat overgewicht bij gebrek aan beweging, maar ons dieet is eenvoudig, elke dag een wandeling en een evenwichtige voeding, helpt dit niet, dan vervang je voor korte tijd de helft van hun brokken door gekookte princesseboontjes (sperziebonen) en de resultaten zijn er snel.

Lady is de oudste en heeft als bijzonder kenmerk de felbegeerde 'spot' op haar hoofdje, de losstaande bruine vlek in het witte gedeelte van haar voorhoofd. In onze meute hebben we slechts 2 Blenheims met deze spot (te zien op de vierde foto).

We zijn gaan kijken omdat we toch in de buurt moesten zijn voor de herplaatsing van Odie, en hebben ze even mee genomen op wandeling. Wij zijn voor die hondjes vreemden, maar ze deden alsof ze ons al jaren kenden, vriendelijk tot en met...op de wandeling kwam vooral Lady om de vijf passen een knuffel halen omdat ze mee mocht. Na even testen zagen we dat ze naar ons gehoorzaamden als we hun naam riepen, dus lieten we hen even los om te dollen in het gras, maar nog steeds kwam Lady om de twee tot drie meter terug om een knuffel te halen. De eigenaar had slipkoorden meegegeven om te wandelen, en dat gebruiken wij nu eenmaal niet graag. Het was duidelijk erg lang geleden dat ze nog een wandeling hadden gehad. Ze liepen constant over en weer van pure blijdschap en genot. Vlakbij kwaakten eenden, maar geen van de twee keek naar de eenden om, dus kunnen we met zekerheid zeggen dat ze geen jachtinstinct hebben en op wandelingen onmiddellijk los kunnen lopen. Ze zien de mensen meteen als hun roedel.

 

Wij zoeken :

Mensen die bereid zijn beiden op te nemen in hun gezin. Moeder en dochter zijn sterk aan elkaar gehecht, ze slapen in dezelfde nest en het leeftijdsverschil is slechts 2 jaar. Je kan onmogelijk zeggen wie de oudste is, ze zijn beiden even levenslustig.
Wij trachten de levensomstandigheden van de adoptantjes zoveel mogelijk te verbeteren, in dit geval zijn ze een klein hok gewend, te weinig beweging en te weinig aandacht omdat die aandacht moest verdeeld worden. Wij vinden het dan ook geen bezwaar als koppels beiden uit gaan werken, op voorwaarde dat de hondjes niet in een hok (bench) hoeven en 's avonds en in de weekends voldoende wandelmogelijkheden en aandacht krijgen. Voor Lady en Fientje zou dat al de hemel op aarde zijn. Een eigen tuin om in te ravotten en kinderen in het gezin zou de max zijn.

Wij verwachten jullie sollicitaties...

 

GOED NIEUWS ...!

 

2 oktober 2009

De leden van ons Meuteke zijn toch van een speciaal slag...! Van zodra alles rond Lady en Fientje bekend werd, kwamen de mailtjes al binnen. Lieve van Q-cavaliers, die lid is bij onze Meute. stelde voor om de meisjes kosteloos bij haar te nemen als pleeggezin tot er een goede thuis gevonden werd. Tenslotte moesten ze van de Belgische kust komen, en dat is niet bij de deur voor de meesten onder ons om ze te gaan bekijken.

En zo spreken we dan af om ze op vrijdag 2 oktober te gaan halen. De eigenaar heeft grotere zorgen om het hoofd en is blij dat er onmiddellijk een oplossing wordt geboden. Maar eens daar aangekomen ziet Lieve de Ruby hartpatiënt zitten. Het is liefde op het eerste gezicht, ze bekijken mekaar en het is koekenbak. Charlotje vleit zich op Lieve's schoot en is er niet meer weg te halen. Maar de eigenaar had al beslist om Charlotje zelf te houden omdat ze dacht niemand te vinden voor een hartpatiëntje. Charlotje is haar zorgenkindje. Na nog heel wat geknuffel tussen Lieve en Charlotje, stappen we dan eindelijk in de auto met Lady en Fientje en we besluiten in het nabijgelegen natuurgebied nog eens een wandelingetje te doen om de meisjes nog eens te laten plassen alvorens de lange rit naar Geel aan te vangen.

Terwijl we op weg zijn krijg ik telefoon van de eigenaar, Charlotje mag mee, maar op voorwaarde dat ze meteen door Lieve wordt geadopteerd en dus niet alleen een vakantiegangertje is. Ze was onder de indruk van de klik die er was tussen Lieve en Charlotte, en ze besefte dat Lieve met haar grote tuin en haar kleine roedel meer voor Charlotte kon betekenen dan zij in haar tijdelijk moeilijke situatie. Maar Lieve vraagt of ze eerst voor een weekend op proef mag komen om te zien of het wel klikt met haar echtgenoot David, en hoe de rest van haar roedel reageert. Een akkoord wordt gesloten waarbij Charlotte op proef komt, en lukt het niet, dan komt de eigenaar haar terug halen. We mogen Charlotte aan niemand anders presenteren.
En we zijn akkoord, de eigenaar heeft bij ons steeds het laatste woord.

 

De avonturen van Charlotje (nu Qarrotje) kan je volgen via deze link, of via de link op de dagboeken van adoptanten.

 

Verslagje van het Pleeggezin

15 oktober 2009

Compleet onverwacht besloten we een goeie 2 weken geleden om de 2 nieuwe adoptantjes Lady & Fientje op te vangen... Zoals jullie allemaal hebben kunnen lezen zijn we deze 2 meisjes op vrijdag 2 oktober gaan ophalen in Jabbeke. Zo'n lieverdjes.. Echt niet normaal.. En dan dat derde prutske, al helemaal om op te eten, maar haar verhaal lees je in haar dagboek ;-)
Na een lange en vermoeiende dag zijn we met onze 3 nieuwe cavaliers nog naar de dierenarts geweest en hebben we ze ook nog in de douche gestopt.. Zoveel nieuwe dingen, 3 nieuwe hondjes, een compleet nieuwe omgeving, een douche, een lange autorit,.. Ik denk dat het niet verwonderlijk is dat de meisjes wel onder de indruk waren en dat ze echt wel uitgeteld waren 's avonds..
De eerste nacht breekt aan en zoals te verwachten (mede door onze eigen schuld) stonden we 's morgens op met wel 3 kleine accidentjes in huis.. Maar ja, dat vonden we helemaal niet erg, met zo'n 6 lieve Cavaliers in huis... De eerste dag was een beetje aftasten en kijken hoe de meisjes reageerden op allerhande sitatuaties. Zo was er een eerste kambeurt, regelmatige
plaspauzes en verder iedereen gewoon een beetje zijn ding laten doen zodat ze hopelijk snel hun plekje konden vinden in ons (ondertussen toch wel) eigen roedeltje. In de dagen die daarop volgden zag je dat de meisjes zich beter en beter op hun gemak begonnen voelen.. Ons Qwickske daarentegen had iets lastiger met al die vrouwen in huis en dus hebben we maar besloten om
onzen bompa een timeout te geven en hem in de keuken te zetten om te slapen en als we gingen werken zodat ons ventje ook wat tijd kreeg om te wennen.. En ja hoor, naarmate de dagen vorderen zie je echt verbetering.. Lady en Fientje bloeien volledig open! Lady vindt Qnotje's beer geweldig en loopt er dan ook constant mee rond, terwijl Fientje echt wel een aandacht vragertje is,
zeker wanneer we aan tafel zitten om te eten ;) Het commando 'beneden' kent ze ondertussen ook wel, maar het dan ook nog effectief doen, dat is natuurlijk een ander paar mouwen voor een cavaliertjes he ;-)
In de 2 weken dat deze 2 meisjes bij ons geweest zijn, is het ons nog maar eens duidelijk geworden wat voor lieverds die cavaliers wel niet zijn en hoe gemakkelijk ze zich aanpassen aan nieuwe situaties maar ook hoe ze toch wel elk hun eigen karaktertje hebben!
Lady en Fientje, we zullen jullie missen, maar we weten dat jullie goed terecht komen en dat is het allerbelangrijkste! Veel knuffels van ons allemaal en we zullen goed voor jullie zusje Charlotte zorgen, da's beloofd!
Filmpjes en foto's op hun vakantieadres vind je bij : http://www.q-cavaliers.com/blog/

 

 

Verslagje van de nieuwe eigenaars

.

 

14 oktober 2009

Ongeveer twee weken geleden was ik op het internet aan snuffelen naar allerlei dingen die betrekking hebben op cavaliertjes.

Een paar weken daarvoor hebben we ons cavaliertje Snoetje in moeten laten slapen. We misten (en missen) haar heel erg.

Op de site www.cavalierpage.com kwam ik een verwijzing tegen naar de Belgische site van de wandelclub het Meuteke. Nieuwsgierig ben ik daar ook maar eens gaan snuffelen. Ineens zag ik daar een bericht over Lady en Fientje die op zoek zijn naar een nieuw thuis. Geraakt door het verhaal vertelde ik mijn man Ruud en mijn dochters Indira (11 jaar) en Kyara (9 jaar) over deze twee hondjes. Eigenlijk was meteen ieders reactie “misschien kunnen wij iets voor die dametjes betekenen”. De volgende dag meteen maar eens geïnformeerd of wij eens kennis konden maken met Lady en Fientje om te kijken of wij bij elkaar zouden kunnen horen. Een paar dagen later vertrokken wij op zaterdagochtend al vroeg vanuit Nederland naar het Belgische Geel om de hondjes te gaan bekijken bij het gastgezin waar ze inmiddels verbleven.

Toen we bij Lieve en David aankwamen, zagen we de twee dametjes al achter de glazen deur zitten. We waren alle vier meteen verliefd! Toen we binnen waren, werden we uitgebreid besnuffeld en geknuffeld door het tweetal. Wat een lieverds! We zouden ze het liefst meteen meegenomen hebben. Helaas ging dat zomaar niet. Chris en Liliane, de mensen van het Meuteke die de adopties regelen zijn streng, en terecht. Eerst moest er gewacht worden of er nog meer mensen waren die interesse hadden in Lady en Fientje en vervolgens moest er gekeken worden wie het meest geschikte baasje zou zijn voor de hondjes. Aangezien mijn vakantie voor de deur staat werd er door het Meuteke wel vaart achter gezet.

En vandaag was dan de belangrijke dag: de screening! Chris en Liliane zijn vanochtend hier geweest om te kijken of Lady en Fientje hier goed terecht zouden komen. En… YES!!! Morgen mogen we de hondjes ophalen! We kunnen niet wachten! De uren worden afgeteld. Morgenmiddag om 15 uur vertrekken we…

Groetjes,

Monique (ook namens Ruud, Indira en Kyara)

Hoi!!!

Ik ben Indira en ik ben 11 jaar.
Wij zagen ongeveer 2 weken geleden 2 hele lieve hondjes op internet: Lady en Fientje

Wij ( papa, mama, mijn zusje kyara van 9 en ik ) waren allemaal meteen verkocht. Wij hadden al eerder een hondje gehad. Zij is in de week van 7 september dit jaar overleden. Daar hadden wij allemaal veel verdriet van. Maar ook waren wij het er over eens dat we wel een nieuw hondje wilden. Dus toen zagen we Lady en Fientje. Wij hebben een paar dagen later gereageerd, en mochten toen een keer langskomen.

Dat hebben we gedaan. Toen we binnenkwamen, zagen we door de glazen deur de 2 schatjes al zitten. Toen we binnenkwamen, werden we helemaal besprongen en begroet. Ze gaven ons overal likjes! Zooooow lief! Het was het wel waard om daar een uurtje voor in de auto te zitten! We hebben toen we thuiskwamen meteen gemaild dat we ze dolgraag wilden hebben.

Op maandag zouden we bericht krijgen, en we zaten die dag met smart te wachten. Toen kregen we ’s avonds bericht…. We sprongen een gat in de lucht toen we hoorden dat we ze donderdag op mochten komen halen!!!!
Ik kon bijna niet wachten!
Maar morgen is het dan zover………..

Yess!!! Ik heb er zo’n zin!

Doeiii!!

 

Donderdag 15 oktober 2009

Eindelijk is het zover! Vanavond hebben we Lady en Fientje opgehaald bij Lieve en David. Iedereen was hier heel blij mee. Na de instructies van Lieve kregen de dametjes nog een superdikke knuffel van Lieve en toen was het tijd om te gaan. De hondjes hebben het geweldig gedaan in de auto. Lady lag lekker bij Kyara op schoot en Fientje had zich heerlijk tegen Indira aan gevleid. Gedurende het eerste half uurtje waren ze wel onrustig, daarna vielen de oogjes toch wel af en toe dicht. Toen we thuis aankwamen, stapte Lady meteen heel stoer naar binnen, terwijl we Fientje even over de drempel moesten dragen. En daar briggelden ze heen. Het hele huis werd verkend. De kennismaking met onze loslopende konijntjes in de tuin hebben we nog even uitgesteld tot morgen. Alles op zijn tijd.

Toen we een half uurtje thuis waren hebben ze in no time hun etensbakje leeg gepeuzeld. Fientje had niet zo veel zin om haar antibioticapilletje te slikken, dus daar moest nog een klein stukje extra vlees voor gepakt worden. Toen ging het wel goed. Daarna zijn wij zelf gaan eten en dat vonden ze toch ook wel de moeite waard om dicht bij te zijn.

Na het eten was de eerste wandeling aan de beurt. In eerste instantie ieder aan een lange riem. Deze hadden ze voortdurend in de knoop liggen, om lantaarnpalen gewikkeld, om benen gedraaid, enz. Dan maar even los proberen. Dat ging best goed. Alleen als ze iemand aan zagen komen lopen, renden ze er hard op af (waarschijnlijk hoopten ze toch even dat het Lieve of David was).

Eenmaal thuis nestelden de dames zich met onze dochters op de bank en probeerden ze een dutje te doen. Ze liggen nu rustig, maar zijn wel alert op ieder geluid en/of beweging. Hopelijk slapen ze vannacht lekker.

Wij zijn in elk geval erg blij met Lady en Fientje en we zullen er voor zorgen dat ze zich hier snel thuis zullen voelen.

Voor nu: Lekker slapen en morgen gezond weer op! Tot morgen!

Knuffel van Lady en Fientje.

 

Vrijdag 16 oktober 2009

9 uur

Toen we vanochtend wakker werden, waren we eigenlijk best verbaasd dat we ’s nachts niets gehoord hadden. Snel naar beneden om te kijken hoe het met Lady en Fientje is…
De dametjes lagen prinsheerlijk op de bank te slapen. Vooral Lady had moeite om wakker te worden. We vonden één plasje in de kamer. Waarschijnlijk van Lady, want het was haar niet gelukt om tijdens de keren dat ze uitgelaten werd, te plassen. Fientje had dat gisteravond al wel door.
Toen de hondjes weer naar buiten waren geweest (Fientje geplast, Lady nog steeds niet), vonden ze dat het knuffeltijd was. Het zijn keien in het opeisen van de aandacht. De kinderen kwamen bijna te laat op school, omdat ze niet bij de knuffelkonten weg konden komen.

De antibiotica die ze voor hun tandjes en tandvlees moeten slikken gaat er bij Lady zonder problemen in. Fientje is erg geraffineerd in het verstoppen van het pilletje in haar bek, om het vijf minuten later weer uit te spugen.
Wat kunnen ze trouwens snel eten, zeg! Binnen 30 seconden is hun bak leeg! 

Het is nu 9.15 uur en de rust in huis is wedergekeerd. Ruud en de kinderen zijn naar school en de hondjes liggen te slapen op te bank. 

Straks verder.

 

21 uur

De eerste dag voor Lady en Fientje in hun nieuwe huis zit erop. Veel bezoek gehad vandaag, want iedereen wilde onze nieuwe huisgenootjes komen bewonderen. Fientje en Lady hebben ieders hart veroverd!
De dametjes hebben het erg goed gedaan vandaag. Gaandeweg de dag werden ze steeds rustiger. Lady wilde maar niet plassen en poepen als we naar buiten gingen. Om de twee uur zijn we een kwartiertje naar buiten gegaan met ze en vanavond heeft ze haar eerste plas buiten gedaan! YES!!! Fientje poept en plast er vrolijk op los buiten.

De hondjes zijn helemaal gek op alles wat eetbaar is. Nadat we vanmiddag opa en oma uitgezwaaid hadden na hun bezoekje kwamen we weer in de kamer en wat zagen we daar?! Lady stond midden op de eettafel te genieten van een overgebleven plakje cake! Toen we binnen kwamen keek ze ons een keertje onschuldig aan en ging vrolijk verder met het verorberen van haar buit.
De kennismaking met de konijntjes verliep gelukkig vlekkeloos. Lady en Fientje hebben ze even besnuffeld en toen was het al gedaan met de interesse.

Op vrijdagochtend maak ik vaak een grote pan kippensoep en dat vonden Lady en Fientje ook wel spannend. Ze hebben erg goed ‘meegeholpen’.
Als een van ons achter de computer gaat zitten, hoeft hij niet bang te zijn zich eenzaam te gaan voelen. Er ligt steeds wel hondje op schoot.

Nu is het gedaan met de druktes. Honden, kinderen en echtgenoot zijn met z’n allen bij elkaar op een bank gekropen, erg knus en inderdaad lekker warm.

Ben benieuwd wat komende nacht gaat brengen. Jullie horen morgen meer.
Slaap lekker en morgen gezond weer op!
Knuffel van ons allemaal.

 

Zaterdag 17 oktober 2009

Verslag van Indira:

Vandaag weer een leuke dag met Lady en Fientje.

’s Ochtends vroeg opgestaan om nog even met ze te kunnen knuffelen, want daarna moest ik meteen door na de sporthal voor een volleybal wedstrijd. Ze kwamen me meteen begroeten toen ik beneden kwam, en toen ik op de bank ging zitten, kwam Lady op schoot, en Fientje ernaast!

Toen ik na het volleyen thuis kwam, zaten ze al voor de glazen tuindeur.

Papa ging boodschappen doen, en ik ging ( alleen ) met ze wandelen. Nou, dat heb ik geweten!!! De maffe schatjes draaiden om elkaar heen en binnen de kortste keren zaten de riemen in de knoop!J

Ik ben halverwege maar weer omgedraaid omdat het gewoon echt niet lukte. Later pakte Lady de riem van tafel, dus ik dacht dat ze naar buiten moest. ( ze had nog helemaal niet geplast of gepoept ) Dus ik ging alleen met haar wandelen. Nog steeds niks gedaan..

Toen met zijn vieren gaan wandelen. Het eerste stuk langs het fietspad, mocht alleen Fientje los. Die luistert namelijk het beste ( wij denken dat Lady een beetje doof is!!! ) Later, toen we langs een veld met allerlei heuveltjes liepen, mochten ze allebei los. Fientje was op de terugweg ontzettend moe, terwijl Lady nog vrolijk rond liep J.Lady zat toe net bij mij naast me in de bureaustoel. Het paste net! Verder zijn wij erachter gekomen dat Lady en Fientje toch wel hele verschillende karaktertjes hebben. Zo komt Lady bij je op schoot liggen en ligt Fientje liever naast je. En houdt Ladytje van spelen ons Fientje niet zo.

Ik had ze een groot, oud knuffelkonijn gegeven om mee te spelen. Lady was daar vandaag mee aan de haal gegaan. Heel schattig! Dadelijk gaan wij gourmetten, dus hopelijk houden ze zich een beetje koest, en schooien ze niet al te veel J

Tot morgen!!

Groetjes Indira

P.S. Pootje van Lady en Fientje!

 

Zondag 18 oktober 2009

9 uur

Goedemorgen iedereen. Daar zijn we weer.  Compleet met Fientje op schoot. Gisteravond maakte ik me nog zorgen om Lady. Ze had nog steeds niet gepoept sinds ze bij ons was. Ook vond ze het moeilijk om buiten te plassen. Nou dat is gisteravond laat helemaal goed gekomen. Ze heeft lekker gepoept en geplast buiten. Ook vanochtend goed geplast buiten. Goed hè!

Het uitlaten aan de riem is een kunst op zich. Wat kunnen de dames daar een knooppartij van maken! We laten Fientje nu maar gewoon los lopen. Lady mag los als er geen fietsers of ander verkeer in de buurt is. Lady reageert niet of nauwelijks als je haar roept. Pas wanneer je hard in je handen klapt, kijkt ze om. Ik heb het idee dat het gehoor niet meer is zoals vroeger. Maar ja, wat wil je als je 9 bent.

Gisteren hebben we voor het eerst een wat grotere wandeling gemaakt (half uur). Toen konden ze beiden bijna de hele weg loslopen. Dat gaat goed. Ze houden ons goed in de gaten. Pas als ze wat verder van ons vandaan zijn en er lopen wat meer mensen in de buurt, weten ze niet meteen wie ze moeten hebben. Dan lopen ze nog wel eens naar de verkeerde toe. Ze lopen dan een paar meter met die mensen mee en denken dan “hey, dat zijn de verkeerde” en gaan op zoek naar ons. Heel grappig om te zien.

Met name Fientje was helemaal op toen we thuis kwamen na de wandeling.

Achter ons huis loopt een fietspad met daar langs heel veel eikenbomen. Dat betekent in deze tijd dus een bed van eikels op de grond. Daar op lopen is lastig vinden Lady en Fientje. Die gekke ronde dingen rollen steeds weg onder hun dunne pootjes.

Van Lieve hadden we gehoord dat Lady erg enthousiast was over de knuffelbeer van een van de andere hondjes. Lady heeft van Indira een knuffelkonijn gehad en loopt daar heel parmantig mee door het huis. Kyara heeft hier een filmpje van gemaakt. Het filmpje kun je bekijken op youtube onder de volgende link http://www.youtube.com/watch?v=5HVdvAtc-gc .

 

Maandag 19 oktober 2009

Het is al weer 4 dagen geleden dat we Lady en Fientje opgehaald hebben bij Lieve en David. Hoewel Indira vanavond zei dat ze het idee heeft dat de hondjes al maanden bij ons zijn…

Het is heerlijk om te zien hoe de hondjes opbloeien. Lady kan uren met haar knuffelkonijn rondlopen en vindt het geweldig als je meespeelt. Fientje wilde ook steeds spelen, maar het was net of ze niet goed wist hoe dat moest. Totdat ze een sok van Kyara vond… Nu heeft ze een paar oude sokken gekregen en is daar dolgelukkig mee!

Gisterenmiddag hebben we nog een flinke wandeling met ze gemaakt. Lady briggelt van links naar rechts en weer terug. Het lijkt wel snelwandelen wat ze doet!. Ze vindt vogeltjes wel heel leuk om achteraan te gaan. Fientje loopt te huppelen als een jong hondje. Heerlijk is het om ze zo blij te zien!

Ze komen ook helemaal tot rust. Hopelijk heeft Lieve gelijk wat het gehoor van Lady betreft en is het meer een probleem van overenthousiasme. We zullen wel zien.

Met de zindelijkheid lijkt het goed te gaan. Het aan de riem lopen gaat ook al stukken beter. We proberen ze zoveel mogelijk los te laten lopen, maar op sommige plekken gaat dat niet. Als ze een ander hondje zien of als Lady een vogeltje ziet, dan moeten ze er naar toe. Fietsers en/of auto’s zijn dan niet meer belangrijk in hun ogen.

Ze kunnen wel strijden om de aandacht. Of als er maar één klein schootje beschikbaar is dat is het toch wel effe kijken wie het hardst kan duwen. Als een van ons achter de computer zit, staan ze te dringen wie er op schoot mag.

Hun karaktertjes beginnen zich steeds meer af te tekenen. Op dit moment lijkt Fientje de serieuze van de twee te zijn. Lady is de mafste. Erg leuk om te zien als je twee hondjes hebt.

 

Dinsdag 20 oktober 2009

Gisteravond gingen mama en ik boekje lezen in bed, dat doen we elke avond.
Indira kwam er ook bij liggen.
Zij had de honden mee naar boven genomen.
Ze gingen gezellig bij ons op bed liggen.
Fientje tussen mama en mij in en Lady op Indira’s voeten.
Van het boekje lezen is eigenlijk helemaal niks meer gekomen, we waren zo leuk aan het knuffelen en aan het kletsen.
Daarna moest ik naar bed.
Mama ging nog even iets beneden halen.
Fientje was de hele tijd in het bed aan het graven.
Ik tilde de deken op en hij ging er onder.
Toen kwam mama terug en moest ik gaan slapen.
De honden gingen mee naar beneden.

Groetjes, Kyara

 

Vrijdag 23 oktober 2009

Het is alweer een poosje geleden dat ik in het dagboek geschreven heb. Mijn moeder moest voor een operatie naar het ziekenhuis, daardoor liep alles net even anders dan gepland. Maar nu toch even een kort berichtje.
Met Fientje en Lady gaat het goed. Ze beginnen steeds meer te genieten van de wandelingen. Vooral Fientje komt steeds meer los. Hoewel zij wel degene blijft die het dichtst bij ons blijft. Het valt ons op dat Fientje het niet fijn vindt om aan de riem te lopen. Lady maakt het niet uit om aangelijnd te zijn. Komend weekend willen we met ze naar de duinen gaan. Ik ben heel benieuwd hoe ze dat zullen vinden! Tot gauw!


Zaterdag 24 oktober 2009

Fientje begint ook in huis steeds meer te spelen. Zoals Lady uren met haar knuffelkonijn rond kan lopen, rent Fientje steeds vaker achter haar paar sokken aan.
Lady is een echte zoetekauw! Tot nu was Fientje de grootste bedelaar wanneer we zitten te eten. Vandaag hadden Indira en Ruud echter een appeltaart gebakken en nu werd Lady helemaal wild! Dat vinden wij dan ook het allermoeilijkste: Lady en Fientje enige tafelmanieren aan te leren.

De hondjes horen er al helemaal bij. Ze zijn eigenlijk niet meer weg te denken uit ons gezin.

Tot gauw!


Zondag 25 oktober 2009

Vandaag mochten Lady en Fientje mee naar de Loonse en Drunense duinen. Vooral Lady werd helemaal gek. Ze piepte van enthousiasme! Fientje is altijd net even voorzichtiger in nieuwe situaties. Zij blijft dan ook nog steeds dichtbij ons. Soms gaat ze ook even los en dan springt ze als een jong hertje in het rond.Geweldig om te zien!
Ze zijn flink moe geworden en liggen nu heerlijk te slapen.
Tot morgen!
 

.

 

Maandag 26 oktober 2009

Lady en Fientje hebben vandaag een spannende dag: ze moeten naar de dierenarts. Ik ben benieuwd hoe ze dat zullen vinden… Gelukkig is de dierenarts een aardige vrouw en ook de assistente is een lieve meid. Dus dat moet goed komen…

We zijn weer terug van de dierenarts. Lady en Fientje hebben het geweldig gedaan. Na de eerste bibbers werden ze gelukkig wat rustiger. We hoefden niet lang te wachten, dus de spanning liep niet te hoog op. Na wat algemene gegevens uitgewisseld te hebben, was onze stoere Lady de eerste die op de onderzoekstafel mocht. Lekker dicht tegen mij aan gedrukt liet ze zich gewillig onderzoeken. Dit leverde geen verrassingen op. Ze heeft een behoorlijke hartruis, maar dat wisten we al. Zo lang ze daar geen last van heeft, hoeft ze daar geen medicijnen voor te hebben. De tandjes moeten een keer schoon gemaakt worden. De dierenarts wil hiervoor het liefst een lichte narcose geven. Gezien de hartruis moet er dan wel eerst een echo van het hartje gemaakt worden, om na te gaan of een narcose verantwoord is. Verder zit er wat prut in de oortjes. Deze worden gespoeld en we krijgen een flesje mee om dat thuis ook dagelijks te doen. Nadat ze haar inenting heeft gehad, mag ze weer van tafel.
Nu is het de beurt aan Fientje. Zij heeft in de tijd dat Lady op tafel zat rond lopen klagen. Nu mag zij op de onderzoekstafel. We hadden verwacht dat onze serieuze Fien hier behoorlijke problemen mee zou hebben. Nou dat viel reuze mee! Het bekijken van de tandjes vond ze niet leuk. Ook haar tandjes moeten onder narcose schoon gemaakt worden. Haar hartje was daarentegen prima in orde. Na ook haar vaccinatie te hebben gehad, was ze alweer klaar.
Beiden kregen een lekker hondenkoekje van de dierenarts. Ook kregen ze een mooi Europees paspoort. En klaar was het weer.

Over drie weken mogen ze nog een keer terug voor het vervolg van de inenting.

Thuis stond hun bakje Duck al klaar, dus het bezoek aan de dierenarts was alweer snel vergeten.
 

Dinsdag 3 november 2009

Het is alweer veel te lang geleden dat ik verslag heb gedaan over het wel en wee van Lady en Fientje. Mijn excuses!
Hier in huis is het ‘normale’ leven weer begonnen: iedereen is weer naar school en aan het werk. Erg jammer, want het was wel gezellig, hoor, die vakantie met twee ‘nieuwe’ vriendjes in huis! Alle tijd om te knuffelen!
De hondjes zijn al behoorlijk gewend hier. Vooral Lady is veranderd in haar gedrag. Toen ze hier net waren, was Lady de drukste van de twee; zij liep voortdurend rond te briggelen. Nu laat ze echt zien dat ze ook een oud dametje kan zijn. Ze neemt haar rust en je merkt ook dat ze wat moeizamer op gang komt dan Fientje. Vooral ’s ochtends is er toch wel sprake van enige stijfheid. Maar dat mag allemaal als je 9 bent.
Fientje daarentegen wordt steeds drukker. Zij wil de hele dag spelen of anders op zijn minst op een andere manier aandacht! Bij het wandelen komt Fientje ook steeds meer los. Eerder bleef ze toch wel heel dicht bij ons in de buurt, maar sinds een paar dagen heeft ze steeds meer het lef om verder bij ons vandaan te lopen. Gisteren liep ze zelfs de hoek om! Zomaar uit het zicht! Het leek wel of ze verstoppertje wilde spelen, want net om het hoekje zat mevrouw ons met een ondeugende blik in haar ogen op te wachten!
Het is net of ze al jaren bij ons zijn. We kunnen hen absoluut niet meer missen.



Vrijdag 6 november 2009

Gisteren tijdens de wandeling hebben we weer iets nieuws van Lady en Fientje ontdekt: ze houden van voetballen! We liepen langs een voetbalveldje waar twee jochies aan het voetballen waren en ineens gingen de dames achter de bal aan! Om even later weer achter de jongens aan te rennen. Ik weet niet wie de meeste schik had, de hondjes, de jongens of wij! Geweldig om te zien.

De dames raken al flink ingeburgerd hier. Ze worden ook steeds brutaler. Vanochtend was Indira bijna zonder boterhammen naar school gegaan, want Lady had het broodzakje uit haar schooltas gepikt!
Ook het schooltasje van Kyara (in de vorm van een ezeltje) is niet veilig voor Lady. Als we het tasje weer eens kwijt zijn, gaan we eerst maar eens in de hondenmand kijken. Grote kans dat Lady er weer mee aan de haal is gegaan!

Fijn weekend allemaal!
 

 

Januari 2011

15 maanden zijn Lady en Fientje nu al weer bij ons. Het lijkt al veel langer, alsof ze altijd al bij ons hebben gehoord.

De hondjes zijn in de tijd dat ze bij ons zijn behoorlijk veranderd. Vooral Fientje heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Van bang hondje is ze gegroeid naar een zelfverzekerde dame. Was ze eerder bang voor een opgestoken hand, voor de riem, voor vreemde honden, voor de grote buitenwereld, nu reageert ze nog zelden zo angstig. Als we een jaar geleden met de hondjes het bos in gingen, bleef Fientje achter onze voeten lopen en durfde Lady ca. 10 meter van ons vandaan te gaan. Als we ze nu meenemen, durft Lady wel 100 meter vooruit te rennen. Fientje haalt ook met gemak de 50 meter vooruit. Een enorme vooruitgang dus. In tegenstelling tot een jaar geleden, vindt ook Fientje het nu leuk om te gaan wandelen.
Ook hebben we leren spelen met elkaar. Heerlijk ieder achter zijn eigen balletje aanrennen! (En dan toch stiekem af en toe de bal van de ander afpakken.) Ook het spelen in de sneeuw vonden ze leuk. Vooral Fientje vond het leuk als er met sneeuwballen werd gegooid.
In de herfst zijn ze mee geweest op vakantie naar de Luxemburgse Ardennen. Wat een feest voor de hondjes en voor ons! Lady liep zich helemaal leeg en moest af en toe het laatste stukje gedragen worden (de arme ziel zakte dan letterlijk door haar pootjes).

.



Wat betreft gezondheid is Fientje een erg sterke hond. Behalve een slecht gebit, mankeert het beestje niets.
Lady daarentegen is een stuk zwakker. Ze heeft een flinke hartruis, maar kan gelukkig nog zonder medicijnen. Daarnaast vertoont ze verschijnselen van syringomyelia. Ze krabt heel veel achter haar oor en ook veel in de lucht. Ze zakt ook regelmatig door haar achterpoten. Toch hebben zowel wij als de dierenarts niet het idee dat ze pijn lijdt. We houden het wel goed in de gaten. Het gebit van Lady laat erg te wensen over. Vanwege haar hartruis durven we een narcose niet aan om haar gebit op te laten knappen. Zolang ze alles nog kan eten zonder dat ze daar last van schijnt te hebben, laten we het zo.
Verder is Lady zo goed als doof. We leren samen steeds meer gebarentaal en dat gaat wonderlijk goed.

Eten is nog steeds hun grootste hobby. Wij zij inmiddels goed door hen afgericht dat we geen eten binnen hun bereik moeten laten staan! Ook wij hebben dus veel geleerd!

Met de in de tuin loslopende konijnen en cavia’s kunnen Lady en Fientje prima overweg. Vooral de konijnen hebben de neiging om tegen de hondjes aan te gaan liggen slapen. Gezellige boel dus.

Het hele gezin is erg gehecht geraakt aan de hondjes. We zouden ze voor geen goud willen missen.

Lieve groetjes van Ruud, Monique, Indira en Kyara
En pootjes en likjes van onze Lady en Fientje