Dagboek Cleo en Ayla

Ayla

Wij zijn Staf & Liliane, oud-leden van ’t Meuteke.
Ik, Liliane ben MS patiënte, veel van jullie hebben nog zo lief met m’n rolstoel gesleurd over de weien heen, en ik ben altijd heel erg moe door mijn ziekte, en natuurlijk heb ik ook andere beperkingen. Deze ziekte heet niet voor niets een slijtende ziekte.
Staf, mijn echtgenoot, heeft vroeger nog foto’s genomen op de wandelingen. Hij is op 55-jarige leeftijd verleden jaar op ziekenpensioen gezet na een operatie aan een nek-hernia. Zijn ruggenmerg is door die hernia beschadigd en hij kan nu ook niet meer dan 300 meter stappen. Hij is het meeste gebruik van zijn rechterhand en arm verloren.

Dus hebben wij nu een dubbel rolstoelgebruik. Staf op een scootertje en ik in een rolstoel. Het leven gaat daardoor trager waardoor wij nog zo weinig tijd hebben om met onze meisjes te gaan wandelen.
We vinden van onszelf dat onze lieverdjes een beter leven verdienen dan steeds hier op een appartement te moeten zitten. Ze lopen allebei heel mooi aan de leiband doordat ze gewend zijn samen met de rolstoel op wandel te gaan. Door onze beperkingen hebben ze de laatste tijd te weinig beweging gehad, en kampen met overgewicht.

Ze hoeven niet samen geplaatst te worden, ze kennen elkaar natuurlijk goed, en het zou mooi zijn als dat moest kunnen. Maar we begrijpen dat samen herplaatsen heel erg moeilijk is dus opteren we voor aparte herplaatsing.

Voor Cleo :
Ze is erg bang van kinderen doordat ze ooit op een camping is mishandeld door een jongetje met Adhd in haar eigen voortuintje van de caravan. Ze zal niet grommen en zeker niets doen, maar ze kruipt bibberend weg. Dus sluiten we jonge kinderen uit, adolescenten zijn OK als ze bereid zijn heel langzaam Cleo's vertrouwen in de jeugd herstellen.
Cleo kan eventueel op een appartement mits dagelijkse wandeling, is heel lief en moet een mens hebben om heel de dag tegen te flodderen, die is erg mens-gericht! Ze moet wel regelmatig haar plasje kunnen doen en is daarom ook vroeg uit de veren, of je moet er nog een avondwandeling voor over hebben. Een tuin is natuurlijk de ideale oplossing.

Voor Ayla :
Ayla is aan de mishandeling op de camping kunnen ontsnappen, ze hebben haar terug gevonden aan een drukke baan. Ze heeft de mishandeling niet meegemaakt maar heeft ook geen interesse in kinderen. want ze kent het niet. Daar zijn alle opties mogelijk, cavaliers zijn erg kindvriendelijk van nature. Ayla apprecieert ook een tuin en is gewend om heel de dag mensen om zich te hebben, ze is heel lief maar geen plakker zoals Cleo.

Voor beiden :
Ze rijden beiden erg graag met de auto mee en leggen zich mooi stilletjes op de achterbank zonder vastmaken of kooi, helemaal niet wagenziek. Een hondengordeltje is natuurlijk wel veiliger als je ooit eens botst.
Andere lieve honden in het huishouden zijn geen bezwaar. Bereidheid van de nieuwe eigenaars om beweging en wandelingen langzaam terug op te bouwen voor een betere conditie en een lichter gewicht wat de algemene gezondheid ten goede komt.
Cleo en Ayla zijn beiden gewend dat er heel de dag een mens in de buurt is. Dus geen mensen die full-time werken (tenzij ze naar de oppas kunnen), deeltijdse job of shiftwerk is OK. Gepensioneerden zijn ideaal, maar slecht te vinden want die zijn dikwijls niet actief op PC en vinden ons niet.