Dagboek Amor en Jolly

Eén pupje uit dat nestje is terecht gekomen bij Mark, Conny en zoontje Thibault en cavje Max. Hij heet Freggel en je kan hem ook vinden op onze adoptiepagina waar je ook enkele foto's vindt van Amor en Jolly met hun nestje Klik hier.
Jolly is 6 jaar oud, in de fleur van haar leven. Amor is er 9, en we beseffen dat het moeilijk is ze samen te plaatsen. Een cavalier wordt meestal niet alleen gehouden. Mensen die er al twee hebben zitten dan meteen op 4.

Het zijn hondjes die heel gelukkig zijn en geen enkele frustratie hebben.
Amor ligt volledig onder de sloef van Jolly. Ze lopen steeds samen. Zie je haar dan zie je hem ook, ze functioneren als het ware als 1 hond. Zij gaat eerst de vreemden begroeten, en als hij dan ziet dat het geen kwaad kan komt hij ook kwispelend af. Een echt onderdanig reutje. We willen hem echt niet herplaatsen zonder zijn Jolly, dan verliest hij zijn steun en toeverlaat. Hij is heel speels, een opgeruimd en sociaal hondje maar wat verlegen. Jolly is even speels, ondernemend en ook heel sociaal, ze heeft prachtige superlange oren.
Tachtig percent van de cavaliertjes krijgt vroeg of laat de maken met hartruis. Sommige rassen zijn gevoelig voor kanker of ander kwalen. Cavaliertjes hebben al van bij de geboorte een groter hart dan andere rassen, als dat in de loop van hun leven nog iets uitzet, sluiten de kleppen niet meer zo goed. Ze kunnen er erg oud mee worden zonder er last van te hebben als ze een rustig bestaan kunnen leiden. Ook Amor heeft recent een hartruis ontwikkeld.

Het is zo ver. De kandidaten worden één voor één voorgesteld aan de eigenaars. Daarna wordt iedereen de tijd gegund om te overleggen met de partner en uiteindelijk valt de beslissing om Amor en Jolly te plaatsen bij Saskia en cocker Kenzo in Heffen. De eigenaars hebben door omstandigheden een zware beslissing moeten nemen, maar zijn er van overtuigd dat hun lievelingen een leuke tijd tegemoet gaan. Natuurlijk gaan ze hun oude thuis al eens missen, maar Saskia heeft beloofd voor voldoende verstrooiing te zorgen zodat ze niet geen treuren en snel zullen wennen aan hun nieuwe vriendje Kenzo die heel gelukkig is met het nieuwe gezelschap. Hij was er trouwens bij op zaterdagnamiddag om zijn vriendjes uitgebreid te keuren.

De keuze was bijzonder moeilijk omdat een koppel uit Herentals ook voldeed aan de verwachtingen van de eigenaars. Een van beiden was echter nog in rouwproces voor het verlies van een 4 maanden eerder gestorven cavaliertje. Ze had nog iets meer tijd nodig dan haar partner gedacht had. Maar ze stelden zich wel kandidaat voor het geval de relatie tussen Kenzo en Amor (beiden reutjes) niet moest lukken. Want dit was op het eerste gezicht niet duidelijk. Met deze garantie in het achterhoofd is iedere partij gerustgesteld.

Gisterenmiddag met 1 hondje vertrokken en met 3 terug thuisgekomen... Zodra we thuis waren heb ik Amor en Jolly aangeleind en zijn we de buurt gaan verkennen. Ze waren beiden heel nieuwsgierig om hun nieuwe buurt te leren kennen. Na de wandeling hebben we gegeten en dat was met veel smaak ;o). Een paar uurtjes samen gezellig TV gekeken, gelukkig is de zetel lekker ruim. Een avondlijke verkenning was voor iedereen een must en is ook rustig verlopen. Kenzo en ik zijn dan boven gaan slapen en Amor en Jolly hebben de beneden verdedigd. Iedereen heeft van een goede nachtrust genoten, tot Jolly om 6u30 vond dat het wel tijd was om op te staan en haar heeft laten horen. Dus iedereen klaargemaakt en een wandelingetje gemaakt. Het ontbijt ging al even vlot binnen als het avondmaal. Jolly en Amor hebben allebei al een korte borstelbeurt gekregen en er waren geen klachten ... Dan stond de verkenning van de tuin op het programma. Jolly was zo nieuwsgierig dat ze elk hoekje wel gezien heeft terwijl Amor eerst een klein stuk bekeken heeft. Zo blijft er nog wat te verkennen over voor de volgende keer hé! Nu zijn we aan het genieten van de zondagse rust... Tot zo ver dit eerste verslagje...

Maandag 31 januari 2011

Maandagmorgen en de wekker Jollie weer op post... :o) Om 7u vroeg ze beleefd of ze toch naar toilet mocht, dus iedereen lekker in de tuin rondcrossen en snuffelen. Na het ontbijt begonnen Kenzo weer aan het 'negeer Amor' en nestelde Amor zich lekker veilig bij mij. Ik hoop dat die twee elkaar toch beter gaan verstaan want zo kan het niet leuk zijn... Voor geen van beide! Zodra het gareeltje tevoorschijn komt is iedereen enthousiast. De wandeling was weer een ontdekkingstocht voor het olijke duo. Thuisgekomen was het wel een ander verhaal... Kenzo moest toch laten zien dat dat zijn huis is... Veel gegrom en een vertoon van dominantie van Kenzo zorgen ervoor dat Amor met staart tussen de benen zijn toevlucht zoekt tot de zetel. De rest van de dag verloopt rustig, 's avonds nog genieten van een lekker maal en wandeling.

Dinsdag 1 februari 2011

Dinsdag verloopt gelijkaardig aan maandag. Kenzo moet en zal zijn territorium verdedigen tegen de indringer Amor... De 2 schatjes zijn ongelofelijk lief en aanhankelijk, echt een droomduo. 's Avonds ga ik met Amor en Jolly naar de DA voor een 'onderhoud': nageltjes bijknippen, oren en ogen controleren. Ze zijn heel braaf en rustig. Terug thuis begint spijtig genoeg hetzelfde verhaal: Kenzo heeft blijkbaar een probleem met Amor, hij is jaloers volgens mij! De 2 cav'kes kruipen bij mij in de zetel en Kenzo negeert ons straal en kruipt in een andere zetel. Gezellig is iets anders, soms denk ik dat hij zelfs boos is op mij...

Na rijp beraad en in onderling overleg met Chris Lamers van het Meuteke en met veel pijn in het hart besluit ik dat het zo geen leven is voor Amor, Jollie, mezelf en Kenzo eigenlijk ook niet en gaan ze vandaag, woensdag, naar het andere adoptiegezin Christel en Marleen waar ze het huis voor hun alleen zullen hebben. Ik benijd die twee want het zijn echt hartedieven en een genot om in huis te hebben! Hoplijk mogen ze nog heel lang en rustig samen genieten... Ik heb alleszins van de dagen dat ik Amor en Jollie als gezelschap had genoten met volle teugen en weet nu al dat mijn volgende hond een Cavalier teefje zal zijn, zonder twijfel!

Groetjes,
Saskia

TWEEDE POGING TOT HERPLAATSING

Woensdag 2 februari 2011

Nota van het Meuteke : Vandaag om 14u vindt de overdracht plaats van Amor en Jolly naar hun nieuwe eigenaars in Herentals. Wij danken Saskia voor haar openheid en goede zorgen. Kenzo is tot over zijn oren verliefd op Jolly, maar helaas ze is al getrouwd met Amor. We zullen voor hem mee helpen uitkijken naar een geschikt teefje waar hij zijn dagen mee kan doorbrengen.

De oorspronkelijke eigenaar had gehoopt dat door de castratie van Kenzo er toch een vriendschappelijke band zou ontstaan tussen de reutjes. Temeer omdat Amor zijn rijbewijs nog wel heeft.

Kenzo is een asielhond die door het asiel werd gecastreerd voor hij herplaatst werd. Dierenasiels steriliseren en castreren hun honden en katten om voortplanting te voorkomen zodat broodfok niet mogelijk is. Een castratie op latere leeftijd verandert niets aan de attitude van de hond. Zijn ego blijft, het enige voordeel is dat hij niet meer kan dekken. De nadelen zijn verder nog : doffere vacht, lusteloosheid, veel slapen en zwaarlijvigheid. Enkel wanneer het gaat over een dominant ras kan het gebrek aan testosteron ook de agressie tov mensen temperen. Dit is echter nooit het geval bij cavaliers omdat zij gewoon geen agressie in hun lijfje hebben.

Een teefje daarentegen krijgt door sterilisatie geen oestrogenen meer. Het grote voordeel hiervan is dat zij zich niet meer zo snel zal onderwerpen aan een reu. Ze wordt zelfzekerder. Oestrogenen hebben, in tegenstelling tot testosteron, geen invloed op de speelsheid en het slaappatroon van de hond. Bovendien is zij beter beschermd tegen baarmoeder en tepelkanker.

Nu volgt het dagboekje van Amor en Jolly in Herentals door Christel

Vandaag een spannende dag want om twee uur arriveren Amor en Jolly.

De ontvangst verloopt prima, even kennis maken met de kwetterende grasparkietjes waar vooral Jolly belangstelling voor heeft. Na wat rondgesnuffel en enkele knuffels is het tijd voor een middagdutje. Een wandelingetje lijkt hun ook erg mee te vallen en na wat buitenlucht is het etenstijd. Korreltjes en vooral de groene boontjes vallen erg in de smaak!

Ondertussen is het avond geworden en hebben ze ontdekt hoe zalig het is in de zetel te liggen , dit gaat gepaard met het nodige gesnurk, blij te zien hoe rustig de hondjes zijn, het lijkt of ze zich al thuisvoelen.

Donderdag 3 februari 2011

Donderdagmorgen 6 uur loopt de wekker af en de hondjes staan mij al kwispelend op te wachten, eerst buiten voor een plasje en dan terug vlug de zetel in en nog een paar uurtjes doorslapen. Vandaag een drukke dag. Een wandeling in het drukke centrum van Herentals, benieuwd hoe ze daar op reageren, valt goed mee en zelfs een winkel binnenstappen gaat hen goed af. Etenstijd en de korrels en groentjes gaan er deze keer nog vlotter

binnen dan gisteren.

Als ik de keuken dweil vindt Amor het nodig om er met mijn dweil vandoor te gaan! Ondertussen is het avond geworden en liggen ze samen te snurken in de zetel.

Morgen staat er een trimbeurt op het programma.

Vrijdag 4 februari 2011

Nota van het Meuteke : Lieve van de Q-cavaliers had ons al eerder aangeboden om herplaatsers een trimbeurt te geven zodat ze op hun zondags aan hun nieuwe leventje konden beginnen. We belden haar op en ze twijfelde geen seconde. Vandaag stond ze daar met haar uitrusting. Lieve is geen professionele trimster, ze doet het als hobby, maar ze doet dat heel goed. Ze heeft een cursus gevolgd in Nederland speciaal voor het trimmen van Cavalier King Charles. Ze heeft ook een uitgebreide kennis over bachbloesems en homeopathie en helpt iedereen met raad en daad. En ervaring met cavaliers heeft ze zeker ! ze heeft zelf een heel leuk roedeltje, waarvan Qarrotje een van onze herplaatsers is, Qarrotje was bijna dood toen ze bij Lieve aankwam, lees haar dagboek. Bezoek ook de website van de Q-cavaliers : http://www.q-cavaliers.com/blog/

Maandag 7 februari 2011

Wat loopt er mis?

Woensdag 9 februari 2011

We hebben een heel moeilijke en zware beslissing moeten nemen, blijkt dat we na de dood van ons vorig hondje Belle iets te vlug zijn geweest om met een ander hondje te beginnen, in dit geval twee, en door met de hondjes bezig te zijn komen al de herinneringen terug te boven, Belle is nog maar vijf maand overleden en het is voor ons moeilijker dan we hadden ingeschat. Jolly en Amor zijn ontzettend lief en aanhankelijk maar we betrappen ons erop dat we steeds vergelijken en het er emotioneel heel erg moeilijk mee hebben, het beste voor ons is nog een langere tijd te wachten vooraleer terug een hondje te nemen. Jolly en Amor verdienen de volle aandacht van hun baasje en niet iemand die nog treurt om een hondje dat hen zo dierbaar was.

Nota van het Meuteke : Amor en Jolly mogen voorlopig in Herentals blijven tot een nieuw baasje gevonden is. Het huidige gezin wordt nu pleeggezin.

Een persoonlijke getuigenis van een lezer van het dagboek : klik hier

Vrijdag 11 februari 2011

Vandaag een boswandeling gedaan met de hondjes, in het bos nog slijkeriger dan we dachten, dus thuisgekomen en direct een bad gegeven, vinden ze blijkbaar zalig.
Deze avond moesten we een langere tijd weg dus de hondjes alleen gelaten want deze keer konden ze echt niet mee. Amor was nog heel vinnig toen we moesten vertrekken dus wij een beetje met een bang hart thuisgekomen want misschien had hij wel iets uitgespookt, maar nee hoor ze waren erg braaf geweest. Dus kregen ze als beloning een denta-stick want dat lusten ze graag.

Zondag 13 februari 2011

Onze eerste wandeling bij het meuteke is heel goed meegevallen, tof om zoveel cavaliertjes te mogen begroeten, onze keuze viel op de wandeling van zes kilometer omdat Amor en Jolly nog niet zo'n goede conditie hebben, desondanks hebben ze beiden de wandeling prima uitgestapt. Heel toffe mensen ontmoet en op tijd een goede babbel. Een hele toffe bende en een prachtige wandeling door de Geelse bossen.
Thuisgekomen zijn ze natuurlijk onmiddellijk in slaap gevallen, ik heb ze zelfs moeten wakker maken om te eten! De hondjes hebben er duidelijk van genoten.

AMOR EN JOLLY HEBBEN EINDELIJK HUN GOUDEN MANDJE GEVONDEN ! ! !

Zaterdag 19 februari 2011

Nota van het Meuteke : Onze leden krijgen maandelijks een nieuwsbrief over het reilen en zeilen in onze Meute. Eén van hen had die nieuwsbrief met de vermelding van Amor en Jolly doorgegeven aan haar moeder Gerda. Maar door familiale verplichtingen moest Gerda nog elke dag de deur uit, dus reageerde ze niet onmiddellijk. Want 2 hondjes in 1 keer is toch wel een aanpassing, temeer omdat ze zelf twee niet gesteriliseerde cavjesteefjes heeft was ook Amor met rijbewijs een probleem.

Omdat ze, zoals zovelen, het dagboek blijft volgen ziet ze dat de adoptie nog steeds aan de gang is. Ondertussen lopen haar familiale verplichtingen stilaan ten einde en ze besluit het erop te wagen. Maar dan moet Amor wel gecastreerd worden. De vraag is dus : mag dat van de eigenaar ? En na consult, kan het inderdaad als het geen gevaar voor hem oplevert. De eigenaar is ondertussen fel verzwakt, is bedlegerig en weegt nog amper 41 kg, hij is blij dat zijn hondjes nu goed terecht zullen komen.

Adoptanten die in een pleeggezin worden opgenomen gaan wel ter controle naar een dierenarts (zie adoptievoorwaarden 6e paragraaf) na een telefoontje geeft diezelfde dierenarts zijn fiat voor de castratie van Amor. Hij stuurt een kostenraming rechtstreeks naar Gerda die akkoord is, want ze vindt het opportuun dat Amor zijn castratie al achter de rug is als hij bij haar terecht komt. Ondertussen zoeken en vinden wij nieuwe opvang voor Amor en Jolly in het warme gezinnetje waar Sammeke is geadopteerd, klik hier voor het ongelofelijke verhaal van die rakker.

Daar kan Amor bekomen van zijn ingreep want Anita is ganse dagen thuis om hem te verzorgen. Daarbij is het goed dat Amor en Jolly zich niet gaan hechten aan de familie in Herentals waar ze toch niet mogen blijven. Die mensen wilden uiteindelijk wel Jolly adopteren, maar niet Amor, en dat was duidelijk niet naar de wensen van de eigenaars, en wij respecteren steeds de wensen van de eigenaar. Tenslotte was het van in het begin duidelijk gesteld, samen of niet. Wij hadden al talloze aanvragen gekregen voor enkel Jolly waarbij wij toch onze bedenkingen hadden. Het leek hier meer op opportunisme dan op hondenliefde. Want zeg nu eerlijk, wie wil geen stamboomhond van 6 jaar voor 50 euro? kandidaten genoeg. Enkel echte hondenliefhebbers willen ook Amor nog een goeie oude dag bezorgen aan de zijde van zijn Jolly.

Ondertussen lossen de familiale verplichtingen van Gerda zich op en er wordt voorzien dat Amor en Jolly binnen een weekje al kunnen verhuizen naar Lubbeek waar Gerda woont. Ze zullen in hun nopjes zijn met 2 vriendinnetjes meer. Amor zal zich de Lion King voelen tussen al dat vrouwvolk, of moeten we gezien de omstandigheden zeggen dat hij zich eerder een Paul de Leeuw zal voelen tussen al dat vrouwelijk schoon? Hij zal hun gezelschap prettig vinden maar er niets mee aanvangen !

Maandag 21 februari 2011 : Alles is administratief geregeld, de da gaat Amor morgen (dinsdag) castreren. Wij pikken maandagavond Amor en Jolly op in Herentals, brengen Amor naar de da en Jolly gaat meteen naar Merksplas om kennis te maken met Sammeke en Bo.

Het is dinsdag middag als wij van de da bericht krijgen dat Amor's ingreep prima is verlopen.

Het dagboekje wordt vanaf nu geschreven door het nieuwe pleeggezin (of zeggen we revalidatiecentrum) uit Merskplas.

Dinsdag 22 februari 2011

Jolly heeft de avond goed doorgebracht naast Anita op de zetel. 's Avonds ging ze NIET graag naar buiten, want ik denk dat ze het nogal koud vond... uiteindelijk begreep ze de reden van het nachtelijk bezoekje aan ons gazonnetje... en deed braaf wat haar werd gevraagd.

Ons Sammeke nam demonstratief bezit van de grootste mand, maar Jolly vond dit niet erg. Ze sprong meteen de zetel in en viel onmiddellijk in slaap.

Toen we deze ochtend opstonden, lag ze nog gezellig te ronken... We hadden nu 3 "ronkers" ... en dat begint toch aardig op een concert te lijken...

Weer hetzelfde scenario... het is koud buiten... maar uiteindelijk deed ze terug braaf wat er werd gevraagd.

Jolly hing aan mijn been en "plakte" er zowat aan vast... Waar ik ging... ging zij ook. Het lijkt echt wel een schatje.

Ze kwam niet aan haar aangeboden brokken, maar we nemen aan dat het allemaal wat wennen was... Onze woefkes kregen een schelletje hesp met hun medicatie... en ook zij kreeg een stukje hesp... maar dan zonder medicatie.

Alles ging dus perfect, het is een schatje! We zijn benieuwd naar Amor!

Dinsdag namiddag :

Jolly mocht niet mee gaan werken deze ochtend, al wou ze dit wel graag... Het was eerst nogal moeilijk om haar uit de zetel te krijgen om de tuin een bezoekje te brengen. In de loop van de dag ging ze echter al makkelijker naar buiten. Haar staartje kwispelde zelfs terug een beetje, maar je zag dat ze nog niet gerustgesteld was. Voor de rest van de dag lag ze in de zetel. Ondanks dat het een driezit is, ging Sammeke er niet bij liggen... ook al is het "zijn" zetel.

Jolly vond het duidelijk leuk om vanuit haar zetel naar de vogelvoederplaatsen te kijken. Regelmatig liet ze haar stem horen, vermoedelijk vindt ze het niet OK dat de duiven met het musseneten gaan lopen?

Het weerzien met Amor verliep vrij rustig. Er waren te veel nieuwe indrukken en Amor stond nog wat wankel op zijn pootjes. Nu we enkele uren later zijn is hij veel actiever. Het hele huis en de tuin heeft een kritische inspectie gekregen, net als Bo en Sammeke. Vooral Bo wordt stevig "aanbeden". Jolly bekijkt alles vanuit haar troon... en keurde het goed.

Tot morgen!

Woensdag 23 februari 2011

Deze ochtend ging alles goed, iedereen ging vlot mee buiten en deed wat ze moesten doen... Even wat eten aanbieden aan Jolly en Amor (die van ons krijgen nooit eten, die leven van liefde en...) maar géén van de twee had blijkbaar honger. Gisteren dus ook al niet... zucht.

Goed, eten terug weggenomen (anders zijn die van ons ermee weg) en terug buiten om de paardjes te verzorgen. Ik had deze keer 4 helpers. Het lijkt me dat Jolly en Amor nog nooit zo'n grote honden van dichtbij hadden gezien. Jolly was door een gat in de omheining uit de tuin geraakt en was een beetje in paniek omdat ze de ingang niet meer vond. Ze weet dus waar ze woont deze week. De woefkes plakten aan mijn been.

Amor heeft een hobby... Aanbidding van Bo... Bo negeert hem, maar overal waar hij gaat... Amor gaat mee. Sammeke moet NIETS hebben van Amor en bijt regelmatig van zich af. Nooit gedacht dat hij zijn stem zou verheffen naar een andere hond. Jolly... die bekijkt alles vanuit haar troon. Boven in de zetel kan ze alles in het oog houden.

Amor heeft helemaal niet door dat hij gecastreerd is, hij crosst rond, hij springt de stoelen op en af en laat goed merken dat hij "de man in het huis is", tja... hij weet niet beter nietwaar...

Terwijl we de was uitsorteerden moesten wij uit onze doppen kijken, Amor heeft een zwak voor sokken. Als een behendig athleet steelt hij de kous en spurt hij ermee weg. Afgeven staat niet in zijn woordenboekje... plezier dat hij heeft. Op dat punt doet hij ons sterk aan onze Casper zaliger denken... die deed dat ook... Je blijft toch vergelijken...

Ondanks dat Bo bijna 45 kg zwaarder is dan Amor, denkt Amor dat hij de grootste is... de Macho!

We zijn ook even op pad geweest met de auto... Amor is een echte charmezanger! Hij heeft van begin tot eind gezongen... het heeft wel iets!

's Avonds hebben we de hele bende eten gegeven. Jolly en Amor kregen de korrels van zijn eerste baasje (denk ik). Er was een grote zak hondenkorrels bij, en een zakje eukanuba. Voor de Eukanuba trekken ze hun neus op, de vertrouwde korrels werden gretig opgegeten. Oef... ze eten. Ik denk dat wij gelukkiger waren dan zij...

En nu... liggen ze in de zetel naar de TV te kijken.

Donderdag 24 februari 2011

Woensdagavond hebben we onze kroost buitengelaten alvorens te gaan slapen... Ze waren braaf en hebben het direct begrepen. De nacht zelf... was iets rumoeriger.
Sammeke en Amor vechten een interne machtstrijd uit... Amor wil persé winnen, maar Sammeke geeft niet af. Bo kijkt toe vanaf een afstand, maar grijpt niet in. Bloedvergieten is nog niet aan de orde geweest... Blijkbaar is Amor een hondje dat nog nooit met een ander reutje heeft moeten concurreren... en is hij niet gewend om alles te moeten delen met andere hondjes dan Jolly. Jolly is een schatje... die alles gelaten ondergaat... Maar Sammeke is een echt ventje. Deze nacht wou Amor steeds op de plaats van Sammeke liggen... met regelmatig een snauw en en een grol van Sammeke tot gevolg. Na een tijdje is dat stilgevallen. Gelukkig voor ons. Ik ben blij dat het stilgevallen is, ik begon al te overwegen om onze bench van de zolder te halen om ons Sammeke een goede nachtrust te garanderen.
De eerste nacht heeft Amor ook aardig wat territorium in huis gemarkeerd... gelukkig beperkte zich dat de tweede nacht tot één hoekje... Hopelijk weet hij nu dat hij niet meer moet markeren.

Amor heeft ook een "vreemde" hobby. Hij verzamelt alles wat los zit in zijn nestje. Of het nu pantoffels, sokken, handdoeken of kranten zijn... het heeft geen belang. Hij sluipt rond in het huis, hij vindt het een of ander... neemt dat voorzichtig op... en neemt het mee. "Wat dijn is mijn is" volgens het oudnederlandsche vlaamsch... is zeker van toepassing. Afgeven staat niet in zijn woordenboekje... hij kan er een heel aardig stukje om blaffen... echt indrukwekkend, Bo kan het zeker niet beter. Blijkbaar werd Amor vroeger omgekocht met een nik-nakje om te ruilen... maar... daar ben ik niet zo voor. Ik ben de baas... en hij moet het teruggeven als het niet zijn speelgoed is maar het mijne.. Hij bijt gelukkig niets stuk, het is gewoon een enorme verzameldrang. Tot nu toe heb ikzelf steeds gewonnen... Anita is al 2x verslagen door een "stomme" telefoon die begon te rinkelen. Zelf vertik ik het om hem met een koekje te belonen voor dit gedrag. Hij had blijkbaar begrepen hoe meer hij stal hoe meer koekjes hij kreeg, slim bazeke dat moeten we toegeven.

Vandaag kwam de hoefsmid voor de paardjes... ze waren dringend toe aan een lentepedicure. Toen ik ze uit de weide ging halen, merkte ik dat hun benen en voetjes toch wel een en al modder waren... Mijn oplossing? De waterslang... Man man man... wat een waterpret voor Jolly en Amor! Dat spelletje kennen ze goed! Je probeert steeds de wegspuitende waterstraal te vangen met je mond... net alsof het 30 graden in de schaduw is. Gelukkig heb ik doodbrave paardjes, die keken naar al dat geweld alsof het de normaalste zaak van de wereld was!
Voor de veiligheid van de woefkes... heb ik ze binnen gezet. De hondjes hé, niet de paarden!

Toen de hoefsmid vertrokken was, heb ik alles netjes opgekuist. Immers wat is lekkerder dan de lekkerste hondenbrokjes? Je weet het! Verse paardenhoef!
Een enkel stukje was toch blijven liggen... en werd met smaak verorberd! En neen beste mensen... niet omdat ze uitgehongerd waren... Dit is supernormaal hondengedrag. Zelf lust ik geen paardenhoef, heb geen zin om te proeven... maar als ik naar de honden kijk... dan moet het minstens 3 sterren waard zijn in de guide Michelin!

Amor en Jolly heb ik daarna volledig uitgeborsteld. Toch wel zalig om cavjes te bezitten die genieten van een borstelbeurt! Vroeger met onze Casper (zie zijn dagboekje) was dat steeds een hele bedoening... Supermoeilijk om dat als baasje veilig te doorstaan. Amor en Jolly... daarentegen... genoten duidelijk van hun borstelbeurt boven op de tafel.
Amor zit trouwens héél graag op een stoel of een verhoog... als je de stoelen niet meteen onder de tafel schuift, dan zit hij erop. Gelukkig springt hij niet spontaan op de tafel... dat zou ik minder appreciëren.

Hun avondmaal ging er vlotjes in. Vermoedelijk hebben ze dus de eerste dag niets gegeten omwille van de spanningen en de nieuwe indrukken. Ik had trouwens de kom vandaag laten vallen... Amor vond achteraf onder de kast nog enkele brokjes... hij heeft dus een perfecte neus!

BRIEFJE VAN DE EIGENAARS :

En daar lieve mensen, doen we het voor, we maken twee partijen gelukkig. zij die de hond krijgen en zij die weten dat hij goed geplaatst werd.

Beste adoptieteam,

Veel dank voor het goede werk dat jullie leverden bij de adoptie van Joly en Amor. Spijtig dat het zoveel met zich meebracht! We zijn blij dat ze toch bij elkaar mogen blijven, daar het nooit een optie is geweest om ze te scheiden. Wij zijn jullie zeer dankbaar voor jullie zorgen, aangezien we ons in zeer moeilijke omstandigheden bevinden. We zijn zeer blij dat het Meuteke bestaat, want we weten dat onze hondjes in liefdevolle handen zijn. Nog eens bedankt voor al het vrijwillig en belangeloos werk van heel jullie team.

Groetjes,

Christiane

Vrijdag 25 februari 2011

Deze ochtend werden we uitbundig begroet. Gelukkig had Amor slechts één plekje als het zijne gemarkeerd. Dat was vlug opgekuist. Het naar buiten gaan is geen probleem meer... en nu zeker niet. Als ze maar hard genoeg zoeken en speuren, dan valt er misschien nog wat te vinden van wat de hoefsmid achterliet...

Ieder woefke zijn stukje hesp met medicatie, Amor krijgt voorlopig nog iets tegen ontstekingen naar aanleiding van zijn verloren rijbewijsje, Sammeke krijgt zijn hartmedicatie en Bo krijgt zijn glucosamine... Jolly... die krijgt enkel hesp. Geen medicatie. Ze kennen dat toch vlug... de deur van de ijskast gaat open en hop... daar staan ze...
Nadien gaat iedereen verder slapen.

Wanneer we buiten moeten zijn, gaat iedereen mee. Het valt op dat Jolly vandaag vinniger is dan de vorige dagen. Ze lijkt ook opgewekter en toen ik thuis kwam van mijn werk... kreeg ze zelfs het vliegend zot. Ze croste van voor naar achter en van achter naar voren. Dit terwijl Amor zangles en blafles aan het geven was aan Winnie het paard. Gek zicht trouwens, Amor staat voor de neus van Winnie te blaffen... en Winnie... die kijkt ernaar.
Jolly begint zelfs te waken, zelfs vóór Bo iets hoorde. Ook een zot zicht... volgens ons blaft Bo zonder dat hij weet waarom hij blaft... Hij hoort Jolly en denkt ... "Hé... dat is mijn taak! Wat heb ik niet opgemerkt???!"

Amor lijkt iets rustiger te worden, hij volgt ons Sammeke wel op de voet (heel de dag), maar je merkt dat hij niet meer echt aan het strijden is. Ze happen en snauwen niet meer naar elkaar. Hij blijft verzamelen, maar vandaag heb ik een andere truk uitgeprobeerd... en het lijkt te lukken ook. Ik heb hem genegeerd... in plaats van meteen zijn gestolen waar terug te stelen, deed ik of ik hem niet zag. Een teleurstelling voor Amor zowaar! Hij fier met zijn trofee naar de zetel... hij probeert naar je te kijken om een reactie uit te lokken... en dan... dan laat hij los en kan je het gewoon bij hem wegnemen. Hij steelt van de tafel, van de stoel, van de grond... soms is het wel grappig. Wij hebben de gewoonte om de drinkbak van Bo op een doek te plaatsen (Bo drinkt niet proper... is een smosser). Amor had niet beter gevonden om net dié doek te stelen... dus de kommen eraf wat al veel lawaai gaf... hij moest echt goed trekken... om dan naar de zetel te trippelen. Waar hij niet had op gerekend is... dat als je zelf op een doek staat, en wanneer je met je tanden diezelfde doek vast hebt... dan kan je niet in de zetel springen... Het heeft even geduurd voor hij het door had.
Na 5 minuten negeren... nam ik deze terug af ... en ik heb hem terug op zijn plaats gelegd... zonder verdere gevolgen.

Amor is de oudste... maar zeker niet de tamste! Hij heeft leven voor meer dan 2!

Zaterdag 26 februari 2011

Deze morgen was een hele goede morgen! Amor heeft het niet meer nodig geacht om te markeren!
Vandaag was hij ook geweldig rustig, hij volgt Sammeke wel op de voet... maar dat is niet zo erg. Sammeke negeert hem meestal en als het écht te ver gaat... dan laat hij wel van zich horen. Amor's lievelingsplekjes om te liggen... zijn dezelde als die van Sammeke.
Ik had vandaag mijn GSM kwijt, ik was nochtans héél erg zeker dat ik hem op tafel had gelegd... Ja ja... even gekeken bij de trofeekes van Amor... en Amor lag bovenop mijn GSM. Ik mocht hem gewoon wegnemen, dus vermoedelijk was hij al eventjes mijn bezit aan het bewaken. Gelukkig verzamelt hij enkel en bijt hij niets stuk.
Jolly kijkt gewoon toe... en lijkt "content" te zijn. Jolly is wél gefascineerd door de paardjes... daar moet ik echt voor opletten. Voor je het weet zit ze mee in de paardenstal en dat kan onveilig zijn voor haar. De paardjes zijn hondjes gewend, maar ze moeten nu niet té dichtbij komen hé.
Verder zijn ze dolgraag in het gezelschap van mensen en laten ze dat graag merken. Jolly kan ook enorm genieten van een goede knuffel en roefel over haar buikje. Ook Amor geniet van aandacht, hij zal er echter wel voor zorgen dat je aandacht hebt voor hem als hij dat wil...

Niets speciaal te melden verder! Ze beginnen zich dus thuis te voelen, en lijken echt op hun gemak... Ook onze hondjes raken stilaan gewend aan hun nieuwe huisgenoten.

Maandag 28 februari 2011

Briefje van de toekomstige eigenaars :

Beste Meutekesteam,

Ik begrijp hoe hartverscheurend het moet geweest zijn, voor de eigenaar, toen hij zijn hondjes moest wegdoen. Mijn mama is verleden week overleden en voor mij doet het ook pijn dat ik voor haar poes een gezin moet zoeken, waar geen hondjes zijn.

De eigenaars mogen gerust zijn. Hun hondjes komen hier goed terecht. Een tuin van 44 are, waarin ze zullen kunnen rennen. Een groot gezin...Veel handen om te strelen en te knuffelen. Veel volk om met de hondjes te wandelen...Er is altijd iemand thuis. Ze zullen bijna geen moment alleen zijn.

We kijken er allemaal naar uit samen met onze cavaliertjes : Aïka(15,5 jr), Dotje(6jr), Luka(3jr). We volgen alle nieuwsjes op de site van het meuteke en genieten van de foto's. En van zodra Amor geen klein cavaliertjes meer kan bijmaken, halen we de hondjes naar hier.

Nota van het meuteke : Amor blijft na castratie nog 3 weken vruchtbaar.

Woensdag 2 maart 2011

Aan de dagelijkse lezers van dit dagboekje... mijn excuses voor de enkele dagen waarbij ik niets gemeld heb... Sommige mensen moeten soms wel eens gaan werken... en ik zit ook in dat bootje...?

Jolly hangt tegenwoordig erg aan Bo. Die 2 komen erg goed overeen, en slapen zelfs op hetzelfde matje... Een foto zal dit bewijzen.
Jolly is de rustigste van onze huidige meute. Zij is het die iedereen graag in de gaten houdt. Als Bo buiten gaat, dan gaat ze mee. Ze is het hier goed gewoon aan het worden.
Amor is diegene die graag de touwtjes een beetje in handen (euh pootjes) heeft. Hij zit graag op een stoel, als we de krant lezen, dan leest hij die ook graag en hij hangt enorm aan Sammeke. Soms tot ergernis van Sammeke. Gelukkig is het al stukken minder dan de eerste dagen, maar toch.
Amor blijft alles verzamelen... en als je toch denkt "hij bijt niets stuk"... dan ontdek je een keukenhanddoek met een gat in... opletten dus. Alles verzamelen wil echt zeggen "alles"... Alles wat op tafels te vinden is, lepels, vorken, gsm, brieven, en ook dekens die als plaid op een zetel te vinden zijn.
Negeren blijft de boodschap, want het is duidelijk dat hij echt naar aandacht vraagt terwijl hij dit doet. Hij kijkt je aan met een kopke van "Zie eens wat ik durf"... en als je meteen ingrijpt door het af te willen pakken... dan ontstaat er een machtstrijd. Als je daarentegen negeert... dan zie je hem beteuterd kijken, hij legt alles in de zetel... gaat er even bovenop liggen... en enkele minuten later kan je het gewoon wegnemen...

Autorijden doen ze graag, gisteren hebben ze zelfs niet meer gezongen in de auto. Ze gaan wel graag op de voorzetel zitten, maar dat willen wij dan weer niet... 't is toch altijd wel iets met die pleeggezinnen nietwaar...

Voor de rest gaat hier alles rustig zijn gangetje. Ze hebben hun plaatsje in de meute gevonden en Amor markeert niet meer. Gelukkig! Want dat vonden wij toch niet zo geweldig...

Tot de volgende!!!!

Pootje van Amor, Jolly, Bo en Sammeke!

Zaterdag 5 maart 2011

Het leven gaat hier zijn verdere gangetje. Jolly en Amor zijn goed ingeburgerd en wat leuk is... Jolly begint los te komen. 's Morgens is ze héél levendig, komt ze blijgemoed goedemorgen wensen en loopt ze dolgraag mee naar de paardjes. Spijtig genoeg ook om zich te goed te doen aan de paardenkeutelcologne... Straks toch even een baddeke geven... want ze heeft wat te veel reukwater op zich gesprenkeld. Waarschijnlijk is zo'n "masker" wel goed voor de vacht, maar die geur... die hebben WIJ wat minder graag. Jolly loopt overal met Bo mee en glipt dus ook héél erg graag naar de paardjes weg. Bovendien steelt ze graag stukjes gekuiste voederbieten... blijkbaar lust ze ook dat heel graag.

Amor kleeft niet meer zo aan Sammeke, maar onderzoekt ook graag de buurt. Hij ontdekte dat de tuin van de nieuwe buren zeer gemakkelijk te bereiken is via de paardenstallen. Hij komt gelukkig steeds terug als je hem roept. Als wij aan tafel zitten, zit hij ook aan tafel... en al vlug laat hij zijn hoofdje op tafel vallen om zo in slaap te vallen. Dit kan niet meteen een goede houding voor zijn schouders zijn... maar last heeft hij er nog niet van.

Verder... niets te melden. Of toch... buiten dat ze graag voederbieten lusten van de paardjes... lusten ze ook peer, appel, wortel...

We gaan ze nog missen die twee!

DE OVERDRACHT